Tytuł dzieła literackiego jest bardzo ważnym elementem dla całego utworu. Zawiera sens zawartych w nich treści. Bardzo często sięgając po lekturę sugerujemy się jej tytułem. Jest to istotny element, który niejako sygnalizuje nam co będzie przedmiotem utworu. Patrząc na tytuł utworu możemy się domyślać co jest jego tematem . Jednak nie zawsze tytuł jest jednoznaczny i prosty do zrozumienia. Bywa tak, że tytuł poza dosłownym znaczeniem ma także znaczenie metaforyczne, które trzeba trafnie zinterpretować. Tytuł jest specyficzną i charakterystyczną cecha każdego dzieła. To nazwa nadana przez autora w celu rozpoznawalności dzieła wśród czytelników. Tytuł jest indywidualny dla każdego dzieła. Rzadko zdarza się, aby kilka utworów miało ten sam tytuł. Ponadto tytuł jest wskazówką dla podejmującego lekturę. Daje do zrozumienia co jest przedmiotem utworu. Utworem, od którego rozpocznę swoją prezentacje jest Jądro ciemności Josepha Conrada. Tytuł nie jest jednoznaczny i można go różnie interpretować. W dosłownym znaczeniu jądro ciemności oznacza środek ciemności. Jądro stanowi jakieś centrum, środek czegoś. Natomiast drugi człon tytułu – ciemność kojarzy się raczej negatywnie. Jest symbolem zła. Nawiązując do przedstawionych treści, jądro ciemności możemy rozumieć jako środek ziemi. Autor miał na myśli Afrykę - „czarny kontynent”, który był odseparowany od cywilizacji. W taki przekonaniu jest utwierdzony jeden z bohaterów. Podczas podróży przez dżunglę Marlow odczuwał, że zmierza w kierunku środka ziemi. Był pełen obaw, co świetnie oddaja jego słowa: „ Przenikaliśmy coraz głębiej do jadra ciemności. Panowała tam kompletna cisza. Nocą słychać było czasem warkot bębnów (…) Wydawało się, że wędrujemy do prehistorycznej ziemi, która w dodatku kojarzyła się z jakąś nieznaną planetą…”

Owy kontynent był obcy dla cudzoziemców, więc nie wiedzieli czego mogą się spodziewać, dlatego bali się tego, co mogło ich czekać. Afryka nie była dotąd poznana. Było to miejsce dzikie, budzące strach. Wnętrze dżungli było niebezpieczne dla odkrywców. Skrywało w sobie wiele tajemnic. Trzeba było siły i odwagi, aby się tam wybrać, ponieważ panujące tam warunki nie pozwalały na przeżycie zwykłym Europejczykom. Dzika dżungla kryła w sobie mnóstwo niebezpieczeństw. Oprócz drapieżników byli także tubylcy, którzy nie pałali przyjaźnią do obcych. Właśnie do tego nawiązuje tytuł utworu. Jądro ciemności stanowił środek kontynentu. W tym środku panowały straszne warunki. Było tam niebezpiecznie. W tym miejscu nie obowiązywało prawo. Była to siedziba Czarnoskórych, którzy kierowali się swoimi prawami. Biały człowiek docierając do jądra kontynentu mógł spodziewać się wszystkiego. Czekały tam na niego choroby zarówno fizyczne jak i psychiczne, wrogo nastawiona ludność, a także pełna niebezpieczeństw dżungla. Najbliżej jądra ciemności był Kurtz, który wyruszył najdalej w głąb lądu. W utworze padają o nim takie słowa: „Ten człowiek tkwił w nieprzeniknionej ciemności…”

W kontekście całego utworu tytuł możemy rozumieć jako zło, które tkwi w człowieku. Jądro ciemności może być interpretowane jako negatywna część ludzkiej natury. Dotyczy wewnętrznej sfery ludzkiego życia. Każdy człowiek nosi w sobie „jądro ciemności”. Takie warunki, które panowały w Afryce, a mianowicie brak praw i zasad moralnych sprzyjają czynieniu zła przez ludzi. W takim systemie czuja się bezkarni i wyrządzanie krzywd innym nie niesie żadnych konsekwencji, a więc taki stan rzeczy sprzyjał czynieniu zła. Europejczycy, oderwani od swojej cywilizacji, uwolnieni od presji opinii społecznej i wymogów prawa, objawiali swe najgorsze oblicze. W jądrze ciemności nawet cywilizowany człowiek zaczyna zachowywać się jak zwierzę. Świadczy to o upadku ludzkiej cywilizacji. Europejczycy jako cywilizowany naród powinien nieść afrykańskim plemionom prawa i zasady według których żyje się w świecie. Jednak zamiast tak czynić wykorzystują niewiedzę tubylców. Przykładem bohatera w tym przypadku jest także Kurtz. był to człowiek wykształcony. Jego postać mimo pozorów zaradnego i kochającego mężczyzny, tal naprawdę skrywa podłą istotę kierującą się jedynie własnym dobrem i chęcią zdobycia bogactwa. Była to wyrachowana i bezwzględna osoba. To agent kampanii handlowej, który zajmował się pozyskiwaniem kości słoniowej. Ten cenny materiał stał się dla niego priorytetem i wszystko inne było bez znaczenia. Wszystkie swoje siły, cały talent, wszelkie zdolności wykorzystywał tylko w celu – zdobycia bogactwa. Kurtz zdawał sobie sprawę ze swojej przewagi nad tubylcami. Chciał, aby byli mu posłuszni i często ich do tego zmuszał. Jądro ciemności może być także rozumiane jako ciemnota i zacofanie dzikich plemion. Europejczycy wykorzystywali ich i traktowali jak niewolników.
Zatem jądro ciemności to miejsce położone w głębi dzikiego kontynentu w samym sercu dżungli. Ten teren jest zamieszkiwany przez rdzenną ludność Afryki. Tam rozpoczął swoje rządy Kurtz, który wykorzystał zacofanie dzikich plemion i zaczął sprawować nad nimi rządy. Stefan Żeromski nadał swej powieści dosyć wieloznaczny, a zarazem wielofunkcyjny tytuł. Bardzo wyraźnie obrazuje on tematykę utworu. W utworze Ludzie bezdomni spotykamy się z różnymi obliczami bezdomności. Zaczynając od interpretacji dosłownej, która wskazuje na ludzi , którzy po prostu nie mają własnego domu. Są to ludzie, którzy nie maja warunków, które zapewniłyby im godne życie. Jako przykład może posłużyć brat Tomasz Judyma – Wiktor, który ciągle wyjeżdża w poszukiwaniu lepszych warunków życia. Jednak są także inne rodzaje bezdomności spowodowane m.in. brakiem akceptacji i zrozumienia w środowisku, w którym żyjemy, osamotnieniem w działaniu, bezdomność narodowa. W utworze spotykamy się także z bezdomnością z wyboru. Takiego wyboru dokonał główny bohater – Tomasz Judym.