Dobrem zewnętrznym może być również kariera zawodowa. Właśnie ona jest szczęściem dla bohatera Granicy Zofii Nałkowskiej szczęście wiąże się przede wszystkim z karierą zawodową. Zenon Ziembiewicz to człowiek ambitny i pełen zapału, jego życie zdaje się być pasmem sukcesów. Mimo, że pochodzi ze zubożałej rodziny szlacheckiej, kończy studia w Paryżu, dorabiając jako dziennikarz. Z czasem awansuje na redaktora naczelnego gazety dla której pisze. Powodzenie zawdzięcza Czechlińskiemu, zamożnej, wpływowej osobistości, która początkowo nie wzbudzała w nim sympatii. To właśnie on wprowadza Zenona w tzw. wielki świat, jednocześnie go od siebie uzależniając. Wkrótce, dzięki przeróżnym towarzyskim układom, Ziembiewicz zostaje prezydentem miasta. Początkowo próbuje realizować swoją własną politykę, opartą na społecznikowskich ideałach z czasów młodości, która jednak szybko okazuje się niemożliwa do realizacji. Zenon pragnął rzeczy bardzo prostej: żyć uczciwie, jednak jego życie rozminęło się z tym zamiarem. Bohater zrozumiał, że za chwilowe, złudne szczęście zapłacił własnym “ja”, że świadomie uległ innym, przekroczył wszystkie dopuszczalne granice. Przykład Ziembiewicza dowodzi, jak kruche jest szczęście wymagające odstępstw od zasad i moralnych kompromisów.