
aleksander
Aleksander Wielki jest uważany za jednego z największych wodzów i polityków czasów starożytnych .Okres panowania Aleksandra stanowi granicę pomiędzy okresem klasycznym a hellenistycznym epoki starożytnej. Mimo wielu lat , czas nie zdołał zatrzeć jego czynów znakomitego dowódcy , co pokazuje jak znaczące były jego podboje terytorialne. Solidność organizacji państwa , które pozostawił na zdobytych przez siebie terenach świadczą o wysokiej rangi umiejętnościach politycznych i organizacyjnych . .Czy był żadnym władzy wodzem , czy dalekowzrocznym politykiem?
Aleksander Wielki jest uważany za jednego z największych wodzów i polityków czasów starożytnych .Okres panowania Aleksandra stanowi granicę pomiędzy okresem klasycznym a hellenistycznym epoki starożytnej. Mimo wielu lat , czas nie zdołał zatrzeć jego czynów znakomitego dowódcy , co pokazuje jak znaczące były jego podboje terytorialne. Solidność organizacji państwa , które pozostawił na zdobytych przez siebie terenach świadczą o wysokiej rangi umiejętnościach politycznych i organizacyjnych . .Czy był żadnym władzy wodzem , czy dalekowzrocznym politykiem? Moimi zdaniem był zarówno jednym jak i drugim. Swój pogląd postaram się poniżej uzasadnić. Aleksander Wielki urodził się w stolicy Macedonii Pelli19-20 lipca 356 r. p.n.e., zmarł 10 czerwca 323r.p .n.e. w Babilonie . Był synem Filipa II , jego matką była córka króla Epiru Olimpias. Pochodził z macedońskiej dynastii Argeadów . W młodości , dzięki zabiegom matki , otrzymał gruntowne wykształcenie , był uczniem samego Arystotelesa. Do wojennego rzemiosła przysposabiał się biorąc udział w wyprawach wojennych swojego ojca. Królestwo Macedonii w okresie klasycznym , nie odgrywało istotnego znaczenia , pozostawało pod zwierzchnictwem Persji , ale starało utrzymywać się przyjazne stosunki z miastami greckimi .Rozkwit państwa nastąpił za czasów Filipa II , który będąc wybitnym wodzem , wprowadził reformę wojskową , tworząc lekkozbrojną piechotę stosującą taktykę falangi macedońskiej , zapewniającą sukcesy w walce z Grekami . Ojciec Aleksandra był umiejętnym dyplomatą i politykiem , potrafiącym korzystać ze słabości przeciwników . Dzięki zwycięskiej bitwie w 338r. p n. e. pod Cheroneą , zapewnił sobie władze w Grecji , a w roku następnym stanął na czele Związku Korynckiego . Zabójstwo króla w 336 r. p. n. e. przez Pauzaniasza , stało się powodem błyskawicznego objęcia władzy przez jego syna Aleksandra , który wtedy miał 20 lat. Swoje panowanie Aleksander rozpoczął od wyprawy wojennej przeciwko Trakom nad Dunaj . Już wtedy wykazał , że jest dobrym strategiem , dzięki szybkości reakcji i zdolnościom taktycznym . Potem ze swoją armia powędrował do Grecji , gdzie w ciągu dwóch tygodni zdobył zbuntowane Teby. Dokonał tam masakry , mordując 6 tys. mężczyzn , kobiety i dzieci natomiast wziął w niewolę . Ta gwałtowna reakcja miała być ostrzeżeniem dla Greków , że Aleksander jest władcą stanowczym i groźnym. W roku 334 p. n.e. rozpoczął wielką ekspansje na wschód , na podbój imperium perskiego. Pierwsze spektakularne zwycięstwo odniósł nad rzeką Granikos w 334 r. p. n. e. , pokonując armię perskich satrapów Swoje działania w Azji Mniejszej rozpoczął od wyzwoleń i restauracji dawnych miast greckich . Założył na nowo Troję , wyzwolił Sardes , w Efezie odnowił demokrację. Na zdobytym terenie zabronił grabieży , nie zmieniał zasad trybutów ani podatków . Podkreślał więc , że zdobytymi krainami zamierza rządzić na podstawie
