
Konflikt zbrojny we wspolczesnym swiecie
Wbrew powszechnym oczekiwaniom po zakończeniu II wojny światowej nie ustały konflikty zbrojne. Do dnia dzisiejszego wyliczono, że po 1945 r. miało miejsce około 2,5 tys. większych konfliktów zarówno międzypaństwowych - czyli działania zbrojne podejmowane przez jedno państwo przeciwko drugiemu, jak i konfliktów wewnętrznych, które były inspirowane z zewnątrz, a często prowadziły do wojen domowych. Według danych, które podaje w swoim podręczniku K.A. Wojtaszczyk ( Wiedza o społeczeństwie, red. K. A. Wojtaszczyk) w roku 1954 na świecie było 50 konfliktów, a w dwunastu krajach (na trzech kontynentach) niemal nieprzerwanie toczyły się wojny domowe.
Wbrew powszechnym oczekiwaniom po zakończeniu II wojny światowej nie ustały konflikty zbrojne. Do dnia dzisiejszego wyliczono, że po 1945 r. miało miejsce około 2,5 tys. większych konfliktów zarówno międzypaństwowych - czyli działania zbrojne podejmowane przez jedno państwo przeciwko drugiemu, jak i konfliktów wewnętrznych, które były inspirowane z zewnątrz, a często prowadziły do wojen domowych.
Według danych, które podaje w swoim podręczniku K.A. Wojtaszczyk ( Wiedza o społeczeństwie, red. K. A. Wojtaszczyk) w roku 1954 na świecie było 50 konfliktów, a w dwunastu krajach (na trzech kontynentach) niemal nieprzerwanie toczyły się wojny domowe. W rok później ich liczba zmniejszyła się do 30, a w dwa lata potem (1996) w 24 miejscach na całym globie istniało 27 konfliktów zbrojnych, z czego 22 rozpoczęły się jeszcze przed rokiem 1989. W roku 1998 liczba ta nie zmniejszyła się, ale dwa spośród nich (między Indiami i Pakistanem oraz Egiptem i Etiopią), miało charakter było o charakterze ogólnonarodowy. Współczesne konflikty zbrojne mają różne podłoże. Jedne z krajów walczą o uzyskanie niepodległości, inne o wpływy, a jeszcze inne przeżywają wojny domowe. Do najczęściej wymienianych przyczyn konfliktów, należą przede wszystkim różnice kulturowe, etniczne i religijne. Coraz częściej zalicza się do nich również zagrożenia ekologiczne. Mają one miejsce wtedy, gdy jedno z krajów użyje środka chemicznego, zagrażającego środowisku naturalnemu lub mieszkańcom państwa z nim sąsiadującego.
Najczęstsze przyczyny współczesnych konfliktów zbrojnych to:
rywalizacja między krajami, które dążą do uzyskania i utrzymania dominacji w danym regionie;
zróżnicowanie etniczne i powiązane z nim zróżnicowanie religijne – konflikty zbrojne są często efektem separatystycznych dążeń grupy, która odbiega kulturowo i religijnie dominuj w danym państwie większości
podłoże historyczne, nierozwiązane (lub niewłaściwie rozwiązane) konflikty z przeszłości
nierównomierne występowanie surowców naturalnych w tym wody (np. konflikt w Sudanie, wojna w Zatoce Perskiej);
działalność terrorystyczna – przykładem może być wojna w Afganistanie;
spory graniczne (przyczyna ta jest bardzo charakterystyczna dla konfliktów w Afryce – wynika z przeszłości kolonialnej i sztucznego wyznaczania postkolonialnych granic. W Afryce bardzo rozpowszechnione są jednak także konflikty o podłożu etnicznym i inne). Przykładem takiego konfliktu jest konflikt między Erytreą i Etiopią.;
walka o władzę – np. między poszczególnymi grupami etnicznymi (konflikty w Liberii, Rwandzie), dążenie do realizacji własnych interesów przez poszczególne grupy.
Warto podkreślić, że specyfika współczesnych konfliktów sprawia, iż nieraz trudno jest wyróżnić jedną, dominującą przyczynę konfliktu zbrojnego – najczęściej jest on wypadkową kilku wyróżnionych przyczyn, a także sprzyjających okoliczności dodatkowych (np. słabości rządu).Do najczęstszych metod likwidacji konfliktów zbrojnych, należą mediacje międzynarodowych organizacji, nakładanie wszelkiego rodzaju sankcji, a także poprzez interwencję zbrojną. Ta ostatnia miała miejsce między innymi dwukrotnie w Iraku, najpierw we wczesnych latach dziewięćdziesiątych, potem w roku 2003. Doszło wówczas do ostatecznego obalenia władzy Saddama Husajna.Warto zauważyć, że wiele, trwających od lat konfliktów, zostało w wieku XX rozwiązane. Przykładowo wymienić można konflikt w Kambodży, zakończony w roku 1992 oraz na Bliskim Wschodzie w 1994, który trwał od roku 1967.





