Główną ideą średniowiecza był teocentryzm . W średniowieczu w centrum zainteresowania był Bóg uważany za przyczynę ,ośrodek i cel wszystkiego . Wszystkie dziedziny życia ludzkiego i sztuki były Mu całkowicie podporządkowane . Starotestamentową koncepcją Boga było to ,że życie człowieka jest marnością ,krótkie i nie zalezne od woli człowieka , jest to etap przejściowy a śmierć otwiera drogę do życia wiecznego .Człowiek umiejscowiony jest między bytami wyższymi a niższymi ( byty wyższe - aniołowie ,byty niższe - zwierzęta ). Swiat dzieli sie na dwie sfery

• materialną i duchową ,człowiek jest duszą uwiezioną w grzesznym ciele , jego życie to bojowanie ,walka odbywa się w nim samym jedynie przebywanie w bliskości Boga ,pznanie go i poddanie się jego woli może zapewnić człowiekowi szczęście. Przykładem jest Legenda o św. Aleksym” prezentuje wzorzec ascety. Asceza jest to bardzo surowy tryb życia polegający na odrzuceniu wszelkich dóbr ziemskich i umartwianiu swego ciała i duszy. Celem tej postawy, którą propagowali asceci, było oprócz doskonalenia w sobie cnoty i pobożności uzyskanie zbawienia i osiągnięcie świętości. Asceci wierzyli, ze po śmierci czeka ich wieczne szczęście. Święty Aleksy jest przykładem typowego idealnego człowieka średniowiecznego odrzucającego świat materii dla Boga i wiecznego szczęścia w niebie. Godził się na życie w ubóstwie, złe warunki życia, ośmieszanie przez innych. Św. Aleksy jest przykładem tego, że można pokonać pokusy ziemskie, odrzuca wszystkie wartości, które są ważne dla pozostałych ludzi. Najważniejsza jest dusza oraz zbawienie. Nieco inny wzorzec prezentuje Franciszek, którego działalność poznajemy poprzez „Kwiatki św. Franciszka”. Święty ten również odrzuca dobro materialne rozdając je ubogim oraz potrzebującym a tym samym skazuje siebie na życie w ubóstwie. Jednak św. Franciszek zachwyca się otaczającym go pięknem roślinności oraz zwierząt. Głosi on, że wszytko pochodzi od Boga a to co stworzył Bóg jest dobre i należy to kochać.