Szczęscie jest bardzo szeroko rozumianym pojęciem, dla każdego jest czymś innym i inaczej sie objawia. Jedni powiedzą, że miłość zapewnia im to uczucie, inni natomiast zadowolą się pieniędzmi. Bardzo często staje się naszym priorytetem, przez całe życie go szukamy i nigdy nie jest wystarczająco dobrze, aby móc to zakończyć. Problematyka szczęscia jest tematem ponadczasowym. Dotknął on również Kandyda, Kubusia Fatalisty oraz bohaterów książki Etgara Kereta „Tęskniąc za Kissingerem“ Na przykładzie tych utworów chciałabym zcharakteryzować różnorodność tego pojęcia.

Życie dla Kandyda składa się z chwil, które wypełnione są uczuciem szczęścia. Pokonuje on drogę, jaką jest życie w celu zdobycia doświadczenia, które doprowadzi go do wymarzonego stanu euforii. Postać napotyka wiele problemów i po pewnym czasie zaczyna wątpić w sprawiedliwość tego świata. Dostrzega wszechobecną brutalność i fałszywość. Sam zbity z tropu postanawia za wszelką cene się nie poddać i finalnie udaje mu się to osiągnąć. Samodoskonalenie i akceptacja pomagają uzyskać ten stan.

Motyw szczęscia w utworze „Kubuś fatalista i jego pan“ główny bohater opisuje słowami :“…wariat…zaczekaj pan…to człowiek nieszczęśliwy, a za tym idzie, iż człowiek szczęsliwy jest rozumny“ oraz „…Co to, to bardzo łatwe. Człowiek szczęsliwy to ten, którego szczęscie zapisane jest w górze; tym samym ten, którego nieszczęscie zapisane jest w górze, jest człowiekiem nieszczęśliwym. Jak widać na przykładach, protagonista nie próbuje zrozumieć i zgłębić tajemnicy jaką jest szczęscie. Akceptuje on los , który zapisany został w górze i fakt, że nie ma na niego wpływu. Jest to jedna ścieżka rozumowania, lecz wydaje mi się, że aktualnie jest ona trudna do zrozumienia. Wszyscy teraz dąża do samodzielności, wolności i orginalności, więc fatalizm wydaje nam się zupełną abstrakcją.