Olej na płótnie, 260 x 391 cm, Ermitaż w Sankt Petersburgu.

Obraz ten jest jednym z najbardziej znanych dzieł malarza, twórcy fofizmu. Widzimy ludzi tańczących w kręgu prowansalski taniec zwany farandola. Artysta ciekawie uchwycił gesty i sylwetki tancerzy prawie unoszących się nad ziemią. Nagie ciała, są tu symbolem wolności, jaką daje taniec. Rozpalone do czerwoności ciała dają wyraz uniesienia i radości, jaka towarzyszy zabawie. Na pierwszy rzut oka obraz zdaje się dość prymitywny w sposobie przedstawiania ludzkich postaci – ale to właśnie synteza jest największą siłą tego obrazu. Wyraziste sylwety i ostry kolor podkreślają dynamikę i energie płynącą z tańca.

1. Opis i cechy kompozycji:

• kształt pola obrazowego to 260 x 391: prostokąt leżący
• kompozycja wielofiguralna, dynamiczna, zamknięta, oparta na elipsie
• silny podział tła na dwie strefy
• dążenie do symetrii
• brak zaznaczonego centrum kompozycyjnego
• głównym elementem kompozycji są sylwetki tańczących postaci ujęte w monumentalnej skali
• obniżona linia horyzontu
• jednoplanowość
• brak tradycyjnych metod ukazania przestrzeni, przestrzeń sugerowana jedynie perspektywą kulisową.

2. Kolorystyka:

• szeroka gama barwna (barwy chłodne i ciepłe)
• kontrast temperaturowy
• występują 3 kolory: zieleń, błękit, czerwień
• równowaga tonów ciepłych i chłodnych
• barwy nasycone
• plamy barwnie zamknięte wyrazistym konturem (cloisonizm).

3. Światłocień i modelunek:

• brak tradycyjnego światłocienia
• synteza światła i koloru (kolor nośnikiem światła)
• światło równomiernie rozłożone.

4. Ekspresja i środki wyrazu artystycznego:

• ruchów postaci tchnie radość
• synteza formy (uproszczenie postaci) deformacja
• dezindywidualizacja (brak cech indywidualnych)
• ekspresja wyrażona ruchami ciała
• fuktura zróżnicowana, momentami prześwieca podłoże
• głównym środkiem malarstwa jest kolor.

(przesłała Martyna Aleksandrowicz)

środa, 17 lutego 2010, kathleena