Miłość ukazana w dziele Słowackiego to uczucie niespełnione, nierealne, „podszyte” naiwnością i kłamstwem. Laura postrzega zakochanego w niej Kordiana jako naiwnego młodzieńca. Lekceważy jego uczucia. Chłopak z tendencją do marzycielstwa i zamiłowaniem do poezji, wydaje jej się nieco obłąkany. Wioletta, podobnie jak Laura, nie docenia uczuć Kordiana. Jest dla niej atrakcyjny do momentu, gdy informuje ją o stracie dóbr i możliwym ubóstwie. Okazuje się, że Wioletta nade wszystko ceni rzeczy materialne i wygodne życie. Jej uczucia można kupić. Za pieniądze potrafi wyznać i okazać miłość. Nie umie kochać prawdziwie. Widząc papierowość (powierzchowność) miłości oraz postrzegając ją jako źródło wewnętrznych cierpień, Kordian przestaje w nią wierzyć. Kordian udaje się w poszukiwanie sensu życia. Pragnie wzbogacić swój bagaż doświadczeń, nauczyć się czegoś o świecie i o sobie. W tym celu udaje się na wyprawę po różnych miejscach Europy. W Londynie, podczas rozmowy z Dozorcą w James Parku, dowiaduje się o dominacji pieniądza. Kolejne rozczarowanie przeżywa we Włoszech. Poznaje tu smak płatnej miłości, przestaje wierzyć w romantyczną miłość. Zaś w Watykanie przekonuje się, że Kościół podporządkowany jest europejskiej polityce, dowiaduje się o obojętności papieża wobec Polski. Podróż po Europie rodzi w Kordianie bunt przeciwko otaczającemu światu. Na szczycie góry Mont Blanc dokonuje się ostateczna przemiana bohatera. Z poczuciem własnej mocy wygłasza monolog: Jam jest posąg człowieka na posągu świata, podkreślając swą wielkość jako poety i wieszcza. Wreszcie odnajduje cel w życiu, będzie walczył o wolność i niepodległość ojczyzny. W tej walce chce udowodnić swe bohaterstwo i poświęcić się za naród, tak jak legendarny szwajcarski Winkelried, walczący z Austriakami.