Romantyzm to epoka, w której pisarze na piedestale stawiali przede wszystkim miłość. To uczucie było dla przedstawianych przez nich bohaterów najważniejszą wartością w życiu, której miłości poświęcali wszystkie swoje siły. Niestety dla nich, uczucie to często było tragiczne i przyczyniało się do klęski bądź nieszczęścia przedstawianej postaci. Duży wpływ na taki stan rzeczy ma fakt, że miłość romantyczna często okazywała się ślepa i całkowicie pochłaniająca danego bohatera. Z powodu jej niespełnienia bohaterowie popadali w ruinę i całkowicie się załamywali, o czym zamierzam mówić podczas dzisiejszego wystąpienia. W jego trakcie przedstawię romantycznych straceńców z miłości, których zniszczyło niespełnione uczucie. Pierwszym utworem, do którego się odwołam, będą „Cierpienia Młodego Wertera” Johanna Wolfganga Goethego. Tytułowy bohater to nad wyraz wrażliwy i pełen ideałów młodzieniec, który bardzo intensywnie przeżywa uczucia. Kiedy podczas pobytu w Wahlheim poznaje Lottę, od razu się w niej zakochuje i od tej chwili miłość staje się treścią jego życia. W listach pisanych do przyjaciela widać, że niezwykle często myśli o ukochanej, a każda chwila z nią spędzona jest niczym drogocenny skarb. Werter wielokrotnie idealizuje Lottę i widzi w niej niemal anioła, a kiedy bezpodstawnie wmawia sam sobie, że ukochana odwzajemnia jego uczucie, szczęście opanowuje go całkowicie. Stan błogości nie trwa jednak długo i kończy się, gdy do miasteczka przyjeżdża narzeczony Lotty – Albert. Od tej chwili miłość Wertera staje się nieszczęśliwa i w połączeniu z jego wrażliwą i delikatną osobowością przynosi niezwykle destrukcyjne konsekwencje. Z powodu subtelnego, ale jednak mimo wszystko odrzucenia tytułowy bohater powoli traci sens życia. Nie mogąc uwolnić się od fatalnego uczucia, które kompletnie go pochłonęło, stopniowo popada w szaleństwo. Choć wie, że Lotta szczerze kocha Albertą i przyrzekła wyjść za niego za mąż, Werter nie chce opuścić miasteczka i nachodzi ukochanych ku ich niezadowoleniu. Z jednej strony widok Lotty uspokaja go i pozwala nacieszyć się jej pięknym, a z drugiej wyzwala wielki smutek i łzy w obliczu niemożności odwzajemnienia uczucia. Tak samo jest z Albertem, którego Werter jednocześnie szanuje i nienawidzi. Nieszczęśliwa miłość targa nim i choć próbuje o niej zapomnieć, wyjeżdżając do innego miasteczka, to nie udaje mu się to. Główny bohater utworu Goethego nie potrafi zapanować nad emocjami związanymi z niespełnionym uczuciem, dlatego ostatecznie popełnia samobójstwo