CHOROBY SPOWODOWANE ZŁYM ODŻYWANIEM

Anoreksja (jadłowstręt psychiczny) – grec. an – brak orexis – apetyt. Zaburzenie odżywania polegające na celowej utracie wagi wywołanej i podtrzymywanej przez osobę chorą. Obraz własnego ciała jest zaburzony, występują objawy dysmorfofobii. Lęk przybiera postać uporczywej idei nad wartościowej, w związku z czym pacjent wyznacza sobie niski poziom wagi. Są dwa typy anoreksji: jadłowstręt psychiczny i jadłowstręt psychiczny atypowy.

Bulimia (żarłoczność psychiczna) – zaburzenie odżywania, charakteryzujące się napadami objadania się po, których występują „wyrzuty sumienia” wywołujące: wymuszone wymioty, głodówki, wykonywanie nadmiernych ćwiczeń fizycznych, zażycie leków przeczyszczających i moczopędnych, robienie lewatyw. Okresowe napady żarłoczności z utratą kontroli nad ilością spożywanego jedzenia. Typ przeczyszczający i typ nie przeczyszczający.

Osteoporoza (zrzeszczotnienie kości) – stan chorobowy charakteryzujący się postępującym ubytkiem masy kostnej, osłabieniem struktury przestrzennej kości oraz zwiększeniem podatności na złamania. Osteoporyzm jest uogólnioną chorobą metaboliczną kości.

Nadwaga – nagromadzenie tkanki tłuszczowej w organizmie, przekraczające optymalne ilości zdrowotne. Nadwagą określana jest wartość BIM w zakresie 25-30. Nadwaga staję się typową cechą w populacji gdzie nie ma braku żywności i dominuje styl życia pozbawiony aktywności fizycznej.

Cukrzyca – grupa chorób metabolicznych charakteryzujących się podwyższonym poziomem cukru we krwi, wynikająca z defektu produkcji lub działania insuliny. Przewlekła hiperglikomia wiąże się z uszkodzeniem, zaburzeniem czynności i niewydolności różnych narządów (oczu, nerek, nerwów, serca, naczyń krwionośnych). Ze względu na przyczynę i przebieg choroby można wyróżnić cukrzycę: typu I i II; ciężarnych i inne. Cukrzyca typu I – pierwotne niedostateczne wydzielanie insuliny, przy zachowaniu normalnej wrażliwości tkanek na ten hormon. Cukrzyca typu II – polegająca na zmniejszonej wrażliwości tkanek na insulinę (nadmierna produkcja insuliny przekraczającej zdolność produkcji trzustki). Dochodzi do uszkodzenia komórek b w wyspach trzustki i upośledzenia a później zaprzestania wydzielania insuliny