1. Społeczeństwo informacyjne to społeczeństwo, które nie tylko posiada rozwinięte środki przetwarzania Dlaczego współczesne społeczeństwo określa się mianem informacyjnego? informacji i komunikowania, lecz przetwarzanie informacji jest podstawą tworzenia dochodu narodowego i dostarcza źródła utrzymania większości społeczeństwa.

„Społeczeństwo informacyjne„ :wytwarza informację, przechowuje informację, przekazuje informację, pobiera informację, wykorzystuje informację

2. Podaj przykłady metafor w odniesieniu do społeczeństwa informacyjnego.

• post nowoczesne; - ponowoczesne;- poprzemysłowe; postkapitalistyczne usług technologiczne, postmodernistyczne, postprzemysłowe, posttradycyjne, telematyczne okablowane ryzyka sieciowe informacyjne, Globalna wioska, Trzecia fala, Era technotroniczna, Wiek nieciągłości, Wiek niepewności, Wiek informacji, Megacorp, Człowiek Turinga

3. Podaj przykłady miar stopnia rozwoju społeczeństwa informacyjnego.

• Systemowa Koncepcja Wartościowania Rozwoju Społecznego; - Koncepcja Pomiaru Wiedzy OECD- Koncepcja D. Coyle i D. Quah - Indeks wiedz KAM
• Analiza Systemowa Efektywności Rozwoju Społeczeństwa Informacyjnego;- Ewaluacja

4. Wymień cech społeczeństwa informacyjnego w kontekście szans i zagrożeń. Szanse: teleedukacja; telepraca; rozwój systemów obserwacji, kontroli i monitoringu; rozwój systemów o charakterze obronnym. Zagrożenia: umyślna i nieumyślna dezintegracja i destrukcja; infiltracja; hacking;zdominowaniem komunikacji międzyludzkiej przez maszyny Cechy społeczeństwa informacyjnego Dominacja sektora usług w gospodarce oraz rozwój (ilościowy i jakościowy) usług informacyjnych; Wysokie tempo rozwoju sieci komunikacji społecznej i modernizacja informacyjnej infrastruktury; Ranga zasobów informacyjnych jako zasobów strategicznych I rozwój systemów zarządzania informacjami (wiedzą , kapitałem intelektualnym Wiodąca rola edukacji i badań naukowych jako głównego źródła innowacji i postępu cywilizacyjnego; „Nowa Gospodarka” (GOW, gospodarka cyfrowa, e-biznes) jako rezultat interakcji Techniki (IT), Gospodarki i Społeczeństwa; Bezpieczeństwo informacyjne jako znaczący element bezpieczeństwa społeczeństwa (bezpieczeństwa narodowego); nowe koncepcje obronne; („Information Warfare”, „Cyberwar” „Netwar”); Wysoki wpływ Internetu i mediów elektronicznych na zmiany zachowań społecznych („Cyberculture”) Nowe koncepcje organizacji (organizacja wirtualna, sieciowa, ucząca się itp.) i nowe metody zarządzania (zarządzanie kryzysowe, zarządzanie ryzykiem, zarządzanie zmianami itp.).

5. Przedstaw istotę gospodarki opartej na wiedzy. Gospodarka Oparta na Wiedzy jest więc bez wątpienia doktryną, w której to szeroko rozumiana wiedza staje się motorem zmian społeczno-ekonomicznych, a w konsekwencji bodźcem do wzrostu i rozwoju gospodarczego państw. Umiejętnie przetworzona lub pozyskana stanowi sedno zmian mikro- i makrogospodarczych. Źródłem wiedzy jest natomiast człowiek i związany z nim szeroko ujmowany kapitał ludzki. Gospodarka Oparta na Wiedzy jest to taki typ gospodarki, który, ujmując zagadnienie w kontraście do gospodarki przemysłowej, działa w oparciu o następujące cechy:

6. podstawowym zasobem jest szeroko rozumiana wiedza i poprzedzające ją informacje, a będący jej nośnikiem pracownicy nie są traktowani jako źródło kosztów, lecz opłacalna inwestycja; to oni również w zdecydowanym stopniu wyznaczają wartość rynkową przedsiębiorstwa,

7. odmienny jest styl zarządzania: ma on charakter partycypacyjny (współdecydujący), a nie odgórny (nakazowo-kontrolny),

8. status w organizacji nie zależy od zakresu władzy, lecz umiejętności i wiedzy: jesteś wart tyle, ile wiesz,

9. nowy wymiar kultury organizacyjnej opartej na zaufaniu i bodźcach wynagradzających kreatywność i umiejętność pracy w grupie,

10. sieciowa struktura organizacyjna, w której główna strategia oparta jest na kooperacji,

11. odmienny system motywacyjny oparty nie tylko na tradycyjnych bodźcach finansowych, lecz również osobistej, zewnętrznej satysfakcji,

12. rozwój firm międzynarodowych oraz nowych form prowadzenia biznesu, co sprzyja dyfuzji wiedzy i efektywności jej wykorzystania,

13. nowy wymiar relacji z klientami – indywidualizacja,

14. przekształcenia w środowisku zewnętrznym i wewnętrznym traktowane są jako druckerowski pretekst do zmian, a nie zagrożenie; jednocześnie rozwój przedsiębiorstwa nie ma już charakteru liniowego, często jest spontaniczny, trudny do przewidzenia, lecz adekwatny do rozwoju sytuacji rynkowej podmiotu,

15. wykorzystywanie nowoczesnej technologii stanowi wyznacznik sukcesu rynkowego i sens istnienia przedsiębiorstwa,

16. dominującym sektorem gospodarki stają się usługi, przetwarzanie informacji i wykorzystanie wiedzy, drastycznie spada znaczenie działów związanych z przemysłem i klasycznymi liniami produkcyjnymi,

17. reguły zarządzania znajdują zastosowanie również w takich sektorach „niebiznesowych”, jak edukacja, administracja, służba zdrowia,

18. zysk coraz powszechniej staje się środkiem realizacji zadania, a nie jego celem.

19. Czym różni się europejski model społeczeństwa informacyjnego od amerykańskiego?

Wraz z upowszechnianiem się idei społeczeństwa informacyjnego rysowały się coraz wyraźniej różnice w pojmowaniu możliwości i sposobów jego realizacji. Z grubsza można dzisiaj mówić o modelu amerykańskim i europejskim. Pierwszy stawia przede wszystkim na rolę mechanizmów rynkowych jako podstawowych czynników sprawczych rozwoju. Drugi bazuje na interwencjonizmie państwa w procesy przekształceń cywilizacyjnych, społecznych i gospodarczych jako niezbędnym warunku realizacji założonych celów. Podstawowym dokumentem politycznym kreślącym perspektywy rozwoju społeczeństwa informacyjnego w krajach Unii Europejskiej stał się słynny Raport Bangemanna z 1994 r. Opracowany przez unijnego komisarza Martina Bangemanna dokument pt. Europa i globalne społeczeństwo informacyjne. Rekomendacje dla Rady Europy uświadomił krajom “piętnastki” znaczenie informatyki i telekomunikacji dla rozwoju społeczno-ekonomicznego. Zjednoczona Europa postanowiła przystąpić do budowy społeczeństwa informacyjnego. W 1995 r. powołane zostało Forum Społeczeństwa Informacyjnego. Rok później ukazała się Zielona Księga Życie i Praca w Społeczeństwie Informacyjnym: Ludzie na pierwszym miejscu. W tym samym czasie prezydent Bill Clinton i jego zastępca Al Gore opracowali projekt “globalnej infrastruktury informacyjnej”. Z obawy przed posądzeniem o ideologizowanie, Amerykanie położyli nacisk na możliwości techniczne i gospodarcze nowej technologii. Obserwując gwałtowny rozwój “nowej gospodarki” w Stanach Zjednoczonych, Unia Europejska postanowiła nie pozostawać w tyle. Powstał program “e-Europe - społeczeństwo informacyjne dla wszystkich”, zatwierdzony na szczycie w Lizbonie w marcu 2000 r. Do 2003 r. wszystkie szkoły mają zostać podłączone do Internetu, mieszkańcy mają otrzymać tani dostęp do sieci. Wspierany ma być rozwój handlu elektronicznego i tworzenie elektronicznego rządu. Usługi telekomunikacyjne przestaną być koncesjonowane.