Makbet

Makbet tragedia Williama Shakespeare’a jest utworem historycznym. Akcja tragedii rozgrywa się w średniowiecznej Szkocji. Makbet i Banko są postaciami historycznymi. Źródłem tej najkrótszej bodaj tragedii Szekspira są średniowieczne Kroniki Ralpha Holinsheda. Tytułowym bohaterem książki Williama Szekspira, jest Makbet dowódca wojsk Szkockich, który sumiennie i bardzo dokładnie wypełnia swoje obowiązki. Jest człowiekiem mężnym, odważnym potrafi szybko podejmować decyzje. Cieszy się opinią honorowego żołnierza i nieskazitelnego szlachcica. Droga Makbeta do dokonania zbrodni rozpoczyna się w chwili, gdy poznaje on przepowiednie trzech czarownic, które przepowiadają że zostanie namiestnikiem Kawdoru, a następnie królem natomiast jego przyjaciel Banko w przyszłości ma zostać ojcem królów.

Makbet tragedia Williama Shakespeare’a jest utworem historycznym. Akcja tragedii rozgrywa się w średniowiecznej Szkocji. Makbet i Banko są postaciami historycznymi. Źródłem tej najkrótszej bodaj tragedii Szekspira są średniowieczne Kroniki Ralpha Holinsheda.

Tytułowym bohaterem książki Williama Szekspira, jest Makbet dowódca wojsk Szkockich, który sumiennie i bardzo dokładnie wypełnia swoje obowiązki. Jest człowiekiem mężnym, odważnym potrafi szybko podejmować decyzje. Cieszy się opinią honorowego żołnierza i nieskazitelnego szlachcica.

Droga Makbeta do dokonania zbrodni rozpoczyna się w chwili, gdy poznaje on przepowiednie trzech czarownic, które przepowiadają że zostanie namiestnikiem Kawdoru, a następnie królem natomiast jego przyjaciel Banko w przyszłości ma zostać ojcem królów. Jego sceptyczna natura sprawia, że traktuje słowa wiedźm z dystansem. Jednak, gdy pierwsza część wróżby spełnia się zaczyna on traktować poważnie ukazane mu przepowiednie. Tak jak przepowiadają czarownice Makbet zostaje namiestnikiem Kawdoru, co dodaje mu pewności siebie. Powoli zaczyna rodzic się w jego umyśle nieodparta rządza władzy. Wysyła list do swojej ukochanej żony, z wiadomością o odniesionym sukcesie, przepowiedni czarownic i informacje, że król Dunkan wkrótce odwiedzi ich zamek.

Gdy Makbet przybywa do swojego zamku, już jako namiestnik Kawdoru przeprowadza rozmowę z małżonką, która od chwili przeczytania listu planuje zdobyć tron dla męża. Makbet wacha się i obawia wypełnienia swoich planów, Lady Makbet ucisza jednak wszelkie wątpliwości męża. Makbet ulega jej i przyznaje rację, a następnie wraz z nią planuje morderstwo władcy.

W wieczór zaplanowanej zbrodni, w umyśle Makbeta zaczynają się rodzić wątpliwości.Mężczyzna zamierza zrezygnować z ustalonego zamysłu. Po przemyśleniu sytuacji odzywa się w nim jego lepsza część. Przypomina sobie, że nie tak powinno zdobywać się zasługi i, że do tej pory obrona władcy była dla niego najważniejszą rzeczą.

Jedynie dzięki namowie żony, w końcu zdobywa się na odwagę i zabija króla, a następnie oskarża o to jego służących. To zdarzenie raz na zawsze zmienia zarówno psychikę jak i charakter Makbeta. Z honorowego i szlachetnego generała staje się on mściwym i bezwzględnym królem. Zatraca w sobie wszelkie wartości ,zapomina o tym co jest naprawdę ważne. Tracą dla niego wagę wartości takie jak np. przyjaźń, co okazuje zabijając swojego przyjaciela Banko pamiętając przepowiednie czarownic mówiących, że ma on zostać ojcem królów.

Po tym jak usłyszał w drugiej przepowiedni wiedźm, że nie zwycięży go żaden mąż narodzony z niewiasty oraz, że dopóki las Birnam nie podejdzie do jego zamku nic mu nie grozi. Makbet jest już całkiem przekonany o tym, iż nikt nie jest w stanie go pokonać. Dlatego też zyskuje jeszcze większą pewność siebie, co zupełnie rujnuje go moralnie. Nie robi na nim wrażenia, nawet choroba psychiczna i samobójstwo żony. Zatraca w sobie wszelkie wyrzuty sumienia i skrupuły. Dramat kończy się śmiercią podłego człowieka władcy, który zaprzepaścił swoje człowieczeństwo dla zaspokojenia rządzy władzy. Podejmuje on jednak jak przystało na rycerza, walkę na śmierć i ginie z rąk Makdufa, który podczas pojedynku wyjawia mu, że został przedwcześnie wydobyty z łona matki. Po zwycięskim pojedynku nabija głowę Makbeta na włócznię , a nowo wybrany król Szkocji Malkolm nadaje wszystkim wiernym sobie lordom tytuły hrabiów oraz dziękuje za pomoc w obaleniu tyrani.

Tytułowa postać, Makbet pokazuje jak dwulicowa może być natura człowieka jak ludzie potrafią być jednocześnie dla siebie dobrymi przyjaciółmi i najgorszymi wrogami.

Bibliografia:
Autor: William Szekspir
Wydawnictwo: Greg, 2008
Seria: Lektury z omówieniem
Tłumaczenie: Józef Paszkowski
Teresa Nowacka
Streszczenia problematyka (lektury szkoły średniej)
Od starożytności do oświecenia.
Warszawa 1995
Wydawnictwo pomocy szkolnych VERBUM