
Czy warto być Kordianem i Werterem w XXI wieku?
Czy warto być Kordianem i Werterem w XXI w. ? XXI wiek, kim można być w tych czasach? Czy teoria, że najlepiej być sobą nadal się sprawdza? Kiedy społeczeństwo zaczęło dyktować, jak powinniśmy żyć? A przecież razem je tworzymy. Czy człowiek o charakterze werterycznym zostanie z góry przekreślony i zaszufladkowany? Niewielu ludzi potrafi być sobą. Okłamują zarówno siebie, jak i innych. We współczesnym świecie wykreował się stereotyp na daną osobowość. Zarówno Werter i Kordian wykraczają poza ten stereotyp.
Czy warto być Kordianem i Werterem w XXI w. ?
XXI wiek, kim można być w tych czasach? Czy teoria, że najlepiej być sobą nadal się sprawdza? Kiedy społeczeństwo zaczęło dyktować, jak powinniśmy żyć? A przecież razem je tworzymy. Czy człowiek o charakterze werterycznym zostanie z góry przekreślony i zaszufladkowany? Niewielu ludzi potrafi być sobą. Okłamują zarówno siebie, jak i innych. We współczesnym świecie wykreował się stereotyp na daną osobowość. Zarówno Werter i Kordian wykraczają poza ten stereotyp. Czy byliby w stanie przeżyć w XXI wieku?
Aby odpowiedzieć na pytania zawarte powyżej, odwołam się do prac współczesnych twórców. W 2011r. Jan Komasa przedstawił swój film pod tytułem ,,Sala samobójców,, był to pełen kontrowersji obraz życia nastolatka z wyższej warstwy społecznej. Opowiadał historię młodzieńca, który dorastając poszukuje swojej życiowej ścieżki. Dramat zaczyna się bardzo ciekawym wątkiem dotyczącym rozterek głównego bohatera-Dominika, w tej roli Jakub Gierszał, na temat jego seksualności, co jest wykorzystane i rozpowszechnione w Internecie przez jego kolegę z klasy. Dominik, to chłopak o bardzo wrażliwej naturze, nie może znaleźć zrozumienia ani u swoich przyjaciół, ani u rodziców. Jedynym rozwiązaniem jego problemu akceptacji był internet, to tam poznał swoją bratnią duszę, dziewczynę o imieniu Sylwia, która również nie potrafiła odnaleźć się we współczesnym świecie. Główny bohater tak bardzo zatracił się w wirtualnym świecie, że trudno mu było odróżnić go od rzeczywistego. Tragicznie kończy się akcja filmu, bowiem młody chłopak popełnia samobójstwo. Nie wytrzymał, tego że nie pasuje do otoczenia, jest inny od swoich rówieśników i nikt go nie rozumie. Nawet nie zdajemy sobie sprawy, jak takie czynniki potrafią zdziałać na ludzką psychikę, w tym przypadku doprowadziły do śmierci młodego człowiek. Dominik, tak samo jak Werter i Kordian czuł, że nie potrafi dopasować się do towarzystwa, nie potrafił tak żyć. Drugim bardzo kontrowersyjnym filmem, jaki chciałabym przytoczyć jest dzieło Barbary Białowąs pod tytułem ,,Big love,, Film wzbudził wiele emocji, zarówno tych pozytywnych jak i negatywnych. Opowiada historię bardzo burzliwej i namiętnej miłości dwójki młodych ludzi: Emilii i Macieja, w tych rolach wystąpili Aleksandra Hamkało i Antoni Pawlicki. Uczucie tych dwojga ludzi zrodziło się szybko i było bardzo głębokie. Ich charaktery zupełnie od siebie odbiegały, byli bardzo różni jednak nie zwracali uwagi na opinię innych. Dziewczynę charakteryzowała ogromna niezależność i chęć bycia w centrum uwagi, natomiast mężczyzna był wrażliwy i pełen uczuć, czego nie okazywał na co dzień, jednak oceniając postać w całym filmie można by przypisać mu cechy postaci werterycznej. Historia tych dwojga ludzi kończy się tragicznie, zraniony Maciej nie może się pogodzić z odejściem Emilii, więc gdy ta prosi o to, by ją zabił gdyż nie potrafi odejść od niego, ani żyć z nim, jedynym wyjściem z tej sytuacji jest śmierć jej samej. Maciej spełnia prośbę swej ukochanej… Fabuła filmu jest trudna, depresyjna, toksyczna, jednak film choć skomplikowany jest naprawdę wart zobaczenia.
Trzecim i ostatnim przykładem na to, jak trudno mieć inny, niż narzucony przez społeczeństwo typ osobowości, jest ,, Harry Potter,, ta seria książek a także filmów jest doskonałym przykładem, na to jak trudno być odrzuconym przez innych, szczególnie dla młodego człowieka. Harry Potter, to młody czarodziej, który trafia do szkoły magii i czarodziejstwa. Nikt nigdy nie powiedział mu, kim tak naprawdę jest dlatego traktowano go lekceważąco i z pogardą. Harry, jako chłopiec nieśmiały i skryty nie miał przyjaciół w miasteczku, w którym się wychował u swojego wujostwa. Był tam szykanowany i traktowany bardzo niedobrze. Jednak z chwilą przystąpienia chłopca do magicznej szkoły zmienia się jego nastawienie i z biegiem lat także charakter. Sądzę, że Harry w pewnej części pasuje do werterycznej i kordianowej postawy. Jego osobowość zupełnie odbiega od zachowania innych dzieci, w jego wieku. Młody czarodziej dowiadując się o niebezpieczeństwie, jakie czeka jego szkoła przez złowrogiego Voldemorta postanawia walczyć ze złem i tym samym ryzykując życie, czyli poświęcając się dla ogółu. W odróżnieniu od postaci Kordiana i Wertera Harre`mu udaje się pokonać zło i tym samym wystawić siebie na piedestale.
Podsumowując powyższe rozważania bardzo ciężko być w XXI wieku osobą, która kieruje się uczuciami. Życie uczy nas, że trzeba być twardym i zdecydowanie stąpać po ziemi. Dziś mało kto, pokazuje swoją prawdziwą osobowość obawiając się bycia wyśmianym przez innych, co w konsekwencji może prowadzić do tragedii.
