Sonet 90. “Na cześć Madonny Laury żywej”

Przewodnim tematem sonetów do Laury jest miłość podmiotu lirycznego. Jego głęboko analizowane uczucia oraz przeżycia im towarzyszące. W Sonecie 90. podmiot opisuje piękny wyglad Laury. Ukazuje jej wręcz wyidealizowane zachowanie i mowę. Chociaż darzy ją ogromną miłością obecne w drugiej strofie pytania retoryczne ukazują jego niepewność. Zdanie ostatnie jest metaforą. Podmiot liryczny mówi, że nie może zapomnieć o swojej ukochanej. Piękny, liryczny, szczegółowy opis wyglądu ukochanej Laury. Jej włosy – złociste, rozpuszczone, spływające kaskadą loków – odbijały światło słońca. Z twarzy można było odczytać współczucie (ale czy na pewno? – zastanawia się poeta) Postać ukochanej przypominała anielską istotę.