Byle jaki Gustaw przemienia się w byle jakiego Konrada byle jaki felietonista w byle jakiego moralistę”. Uwidacznia się w tym fragmencie nawiązanie do literatury romantycznej, a dokładniej „Dziadów” Adama Mickiewicza. „Ja” liryczne podejmuje polemikę z tradycją romantyczną. Krytykuje współczesnych bohaterów ukształtowanych na wzór wielkich postaci z XIX wieku. Przemiana współczesnego Gustawa w Konrada nie zapewni ojczyźnie szczęścia, ponieważ obaj są byle jacy. W ten sam sposób krytykuje także felietonistów. Jego zdaniem każdy podrzędny „pisarz” kreuje się na wielkiego moralistę, wpajając ludziom byle co: „ Bylejakość ogarnia masy i elity ale to dopiero początek”.Ostatnim stwierdzeniem „ja” liryczne potwierdza swoją tezę, że wszystko jest byle jakie. Społeczeństwo zanurzone w bylejakości nie jest w stanie ocalić swojej tożsamości. Poeta ostrzega, że to dopiero początek drogi do samozagłady. Nagromadzenie synonimów słowa bylejakość ma na celu podkreślenie funkcjonowania tego wyrażenia w społeczeństwie, jak również przekazania dosłownej prawdy o faktycznym stanie rzeczy. Podsumowując, wiersz Tadeusza Różewicza pt. „Przyszli żeby zobaczyć poetę” przedstawia sytuację, w której czterech młodych ludzi przychodzi do poety z długoletnim stażem pisarskim. Pragną dowiedzieć się kilku przydatnych…