Patriota, artysta, bohater – tymi słowami maluję obraz Konrada przed swoimi oczami. Niczym starodawny blues`owiec karmiący nas swymi uczuciami, poeta wpisuje w serce czytelnika nowe doznania. Buntownik z wyboru, który dąży do poznania prawdy. Bawiąc się słowem stworzył coś, co myślę, że ważne jest – wielka improwizacja. Po wnikliwej analizie zacząłem zadawać sobie sporo pytań względem tego tekstu. Co my byśmy zrobili, mając władzę boga?

Poeta jest kochającym czystą miłością ojczyznę patriotą. Cierpienia państwa odczuwał jak własne, a nawet utożsamiał się z losem swojej ojczyzny. “Nazywam się Milijon – bo za milijony Kocham i cierpię katusze.” Zastanawiałem się, czy mogę tak interpretować postawę bohatera. Z drugiej strony kojarzy mi się z szaleńcem: „Depcę was, wszyscy poeci, Wszyscy mędrcy i proroki Których wielbił świat szeroki”. Kreował się w ten sposób na osobę niepohamowaną. Jednocześnie przedstawił stereotyp człowieka, który dąży do wyższości i uważa się za lepszego od najlepszych. Jego postawa jest sprzeczna z tym, co mówi. Ukazuje siebie jako „twardego”, lecz w istocie czuje się samotny. Przez co wydaje się słaby „Śpiewam samemu sobie”.