Jednym z najpopularniejszym motywów na przestrzeni epok był motyw miłości i kochanków, zwykle przeżywających miłość według wzorców panujących we współczesnym dla nich świecie. Jednakże to uczucie miało wiele różnych obliczy, począwszy od nieszczęśliwej miłości mężczyzny do kobiety, kończącej się śmiercią, poprzez miłość zakończoną małżeństwem, a kończąc na tak zwanych trójkątach miłosnych. Owe uczucie, o którym dziś będę mówił, uszczęśliwiało bohaterów, a niekiedy mobilizowało ich do działania, co miało swoje skutki, zarówno dobre, jak i złe. W prezentacji pokażę, jaki wpływ na kochanków miała ich miłość, czy ona ich uszczęśliwiała, czy może wręcz odwrotnie i jaki miała wpływ na ich dalsze życie. Lecz najpierw podam kilka wstępnych informacji. Po pierwsze, najważniejszą epoką, która odegrała wielką rolę w literaturze miłosnej był romantyzm – wtedy to przeżywane uczucia były z jednym z najważniejszych tematów. Wtedy to miłość była pojmowana jako uczucie nieszczęśliwe, wyniszczające ludzką psychikę, mające koniec w postaci samobójstwa. Ale nie tylko romantyzm, ale w prawie każdej epoce znajdziemy kochanków w literaturze. O czym jeszcze warto wspomnieć, to to, że miłość miała decydujący wpływ na dalszą egzystencję bohaterów. Bardzo często zmieniała ona ich dalsze plany na przyszłość, zmieniali oni również stosunek do ludzi, jak i do świata i przyrody. Uczucia sprawiały, że czuli się radośni, szczęśliwi, patrzyli w przyszłość bardziej optymistycznie. Jednakże, miłość często „pchała” ich do radykalnych, najczęściej niemądrych kroków, których by pewnie nie zrobili.