Temat: „Czy postać starego rybaka, bohatera opowiadania „Stary człowiek i morze„ jest zajmująca dla współczesnego czytelnika?”.

   Tematem mojej rozprawki są słowa: „Czy postać starego rybaka, bohatera opowiadania „Stary człowiek i morze”, jest zajmująca dla współczesnego czytelnika?”. Rybak Santiago to  główna postać powieści Ernesta Hemingwaya „Stary człowiek i morze”. Moim zdaniem jego postać jest interesująca i godna podziwu, moją tezę poprę trzema argumentami. 

   Pierwszym argumentem jest chęć Santiago do swojej pracy. Był on rybakiem           od wielu lat. W młodości poświęcał swój czas na dalekie podróże po morzu.              Mimo, że praca była ciężka on kochał to co robił. Szanował przyrodę, kiedy złowił rybę , przepraszał ją za to. Rozmawiał również z żyjątkami morskimi. 
   Jego ręce były poranione szramami przez wyciąganie lin, skórę miał wysuszoną od ciągłego słońca. Był chudy ale miał silne ramiona. Jego oczy przypominały barwę morza. Ubierał się skromnie, w starą koszulę, spodnie a nogi miał bose.                         W swoim życiu przeżył sporo niepowodzeń. Wiele razy wypływał na wodę i wracał          z niczym, jednakże nie tracił nadziei. Rybak jest przykładem człowieka, który mimo przeciwności losu nie poddawał się i wierzył, że zawsze może być lepiej.

   Następnym argumentem jest przyjaźń Rybaka z Manolinem. Chłopiec traktował go jak ojca lub dziadka. Samotny Santiago uczył go tego,  co chciałby przekazać swojemu synowi, gdyby go miał. Dzięki znajomości z Manolinem nie czuł pustki,  która pozostała po śmierci żony i wyjeździe dzieci. 
   Podczas wyprawy po wielką rybę Starzec myślał o tym jak dobrze byłoby mieć przy sobie chłopca, który by go wspierał i pomagał, ponieważ Santiago nie miał już tylu sił co za czasów młodości. Kiedy rybak wrócił z połowu, chłopiec rozpłakał się widząc jak śpi i jak bardzo ma poranione ręce. Wtedy przysiągł sobie ,że już nigdy nie zostawi go samego. Ich przyjaźń była bezinteresowna i szczera. 

   Ostatnim argumentem jest cierpliwość Starego rybaka. Był samotny i na Hawannie uznawano go za pechowca. Mieszkańcy wyspy śmiali się z niego                       i dokuczali mu. Mimo to rybak przyjmował wszystko z pokorą. Jego oczy były przepełnione miłością i dobrocią. Nie przejmował się uwagami innych. Rybak sądził, że wszystko może się odmienić i polepszyć. Wiarę w to dawała mu przyjaźń Manolina i zamiłowanie do pracy. 

  Moim zdaniem Santiago jest postacią godną uwagi. Żył w biedzie ale robił to co kochał. Podeszły wiek nie stanowił dla niego bariery, chociaż miał świadomość, że nie jest już tak silny jak kiedyś. Stawiał czoło przeciwnościom losu i nie poddawał się. Rybak był człowiekiem dobrodusznym i opanowanym. Uważam, że jest idealnym przykładem do naśladowania.