Lustra od wieków uważane były za przedmioty magiczne, dzięki którym można było nawiązać kontakt z innym wymiarem czy krainą śmierci. symbol prawdy, jasności i czystego serca ludzkiego. Były atrybutem Afrodyty - bogini piękna i miłości. Różnego rodzaju czarnoksiężnicy i magowie wykorzystywali jego moc do czynienia czarów, przepowiadania przyszłości i odkrywania tajemnic przeszłości. Wierzono, że kiedy ktoś umarł i przed jego duszą otwierała się droga w zaświaty, moc zwierciadeł potęgowała się. Dlatego też na wszelki wypadek odwracano je lub przysłaniano, żeby przypadkiem nie zobaczyć w nich jakiegoś demona, lub by nie być zabranym w zaświaty przez duszę zmarłego. Sztuka wróżenia z powierzchni lustra znana była już w czasach starożytnych, a jej prawdziwy rozkwit miał miejsce w czasach renesansu. Niektórzy ludzie wierzyli, że uparcie wpatrując się w zwierciadło, zobaczą zarówno przyszłość, jak i przeszłość, a nawet wydarzenia, które dzieją się aktualnie. Pierwszym motywem,który chciałabym przedstawić jest motyw lustra jako pokazanie rzeczywistości,wejrzenie w głębię własnej osobowości. Występuje on w opowiadaniu Edaga Allana Poe pt “William Wilson”. Lustro pojawia się znienacka w kulmunacyjnym punkcie , gdy główny bohater zabija swojego sobowtóra, który towarzyszył mu w życiu i z którym konkurował,lustro uwydatnia że był jego materialnym sumieniem.W lustrze zobaczył siebie,jednak tonącego we krwi, pozornie martwego sobowtóra. Lustro ukazało więc mu całą prawdę. Zabijając swoje alter ego , samemu sobie zadał śmierć. On i jego towarzysz tworzyli pełną całość, gdyż jedno dopełniało drugie. Nieobecność jednego skazuje na nieistnienie drugiego. Miał wybór, jednakże zabił swoje sumienie. Wybrał zło.