problem winy i kary został przedstawiony w dramacie głównej z perspektyw tytułowego bohatera,choć nie należy zapominać o jego żonie.Makbet jest bohaterem wrażliwym.Z łatwością odróżnia dobro od zła.Kiedy pojawia się wizja zdobycia tronu,mężczyzna zdaje sobie sprawę,że mógłby" pomóc" losowi,czyli zabić króla.Jednak od początku budzi się w Makbecie sumienie.Bohater odsuwa myśl o morderstwie jak najdalej.Pragnie poddać się losowi.Mówi: chcieli los,abym był królem,Niech mię bez przyczynienia sie mojego Ukoronuje.Wydaje się,że w pewnym momencie decyzja Makbeta o popełnieniu zbrodni wypływa z utraty kontroli głównego bohatera nad wszystkim co się dzieje wokół.Tempo akcji jest tak wielkie,że Makbet łatwo ulega myśleniu żony.Makbet nie zdaje sobie sprawy z kary, jaka ich może spotkać.Ich przeczucia są tłumione przez nich samych,ponieważ bohaterowie niewłaściwie rozumieją swoje zachowaniem noc zbrodni.Następstwem zbrodni są kolejne mordy.Makbet traci jakikolwiek skrupuł. Kara nadchodzi bardzo szybko.Są to nieustanne wyrzuty sumienia u Makbeta.Bohater nie może spać,rozmawiać z innymi,panować nad swoimi przywidzeniami.Zarówno dzielny rycerz który dopuścił się nieprawości,jak i demoniczna bezwzględna kobieta są wkrótce naznaczeni ciężarem, którego nie potrafią udźwignąć.Oboje giną, co również potwierdza nieuchronność kary i ogrom cierpienia,spowodowane przez zbrodnie.