Symonides (VI w.p.n.e.) - Grek, wynalazca epigramatu - krótkiego wiersza przeznaczonego do umieszczania na posągu lub grobowcu.

“Los” - wiersz ten jest tematycznie podobny do utworów Horacego. Zawarta jest w nim filozofia stoicka, która głosi, że należy zachowywać w życiu stoicki spokój, równowagę, nie należy wybiegać daleko w przyszłość, bo i tak dosięgnie nas los. Tematyka filozoficzna rozpatruje pewne wady, ten wiersz jest skierowany do każdego z nas. Nasz los może się odmienić tak szybko, jak “mucha w locie”. Puentą jest fakt, że los jest bardzo zmienny i nieobliczalny, nie da się go przewidzieć. Utwór jest regularny, wierszowany, tematyka filozoficzna; odnoszący się do zwykłych spraw, rozpatrujący problemy człowieka.

Pieśni XXIV jest przykładem liryki bezpośredniej. Podmiot liryczny wypowiada się w pierwszej osobie liczby pojedyńczej. W obu tekstach można dostrzec nawiązanie do horacjańskiej sentencji: „non omnis moriar” („nie wszystek umrę”). Utwór Kochanowskiego nawiązuje bezpośrednio do utworu Horacego pod tytułem “Exegi monumentum” Podmiot liryczny w pieśni przedstawia portret renesansowego twórcy. Twórca ten jest utalentowanym poetą, jego talent czyni go wyjątkowym; poeta uznany jest za lepszego od zwykłych śmiertelników - świadczy o tym lot nad najbardziej odległymi przestrzeniami. Podmiot liryczny opisuje, że poeta zmienia się w łabędzia. W tym utworze ptak ten staje się symbolem doskonałej poezji, uosabia poezję najdoskonalszą, która nie ulega wpływom czasów, jest nieśmiertelna(w starożytności był to ptak poświęcony muzom).