Ojciec św. Jan Paweł II encyklikę “LABOREM EXERCENS” poświęcił pracy ludzkiej, ale jeszcze bardziej człowiekowi w kontekście tej rzeczywistości, jaką jest praca. Poniżej zostały przedstawione główne zagadnienia, które Ojciec św. w swej encyklice porusza. Praca to każda działalność, jaką człowiek wykonuje, bez względu na jej charakter i okoliczności. Człowiek jest powołany do pracy, został, bowiem stworzony na obraz i podobieństwo Dożę i ustanowiony, aby ziemię czynił sobie poddaną. Praca wyróżnia go wśród innych stworzeń. Tylko człowiek zdolny je jest do pracy i tylko on ja wykonuje. Dzięki pracy człowiek nią nie tylko egzystować, ale również zdobywać “chleb” wiedzy, postępu, cywilizacji, kultury i przyczyniać się do rozwoju nauki i techniki, zwłaszcza podnoszenia poziomu kulturalnego i moralnego społeczeństwa. “Chleb ten” zdobywa człowiek przy osobistym wysiłku i trudzie, wśród wielu napięć, konfliktów i kryzysów. Ojciec św. przypomina o godności i o prawach ludzi pracy oraz piętnuje sytuacje, w których te prawa są gwałcone. Z dziedzictwa Ewangelii wydobywa rzeczy “nowe i stare”. Choć praca jest stara jak człowiek i jego życie na ziemi, Ojciec św. odsłania nowe znaczenie ludzkiej pracy i nowe zadania w tej dziedzinie stojące przed człowiekiem, rodziną, narodami i cala ludzkością, również przed Kościołem. Praca ludzka stanowi najważniejszy tłucz do całej kwestii społecznej, widzianej pod ketem dobra człowieka.
Ojciec św. Jan Paweł II encyklikę “LABOREM EXERCENS” poświęcił pracy ludzkiej, ale jeszcze bardziej człowiekowi w kontekście tej rzeczywistości, jaką jest praca. Poniżej zostały przedstawione główne zagadnienia, które Ojciec św. w swej encyklice porusza. Praca to każda działalność, jaką człowiek wykonuje, bez względu na jej charakter i okoliczności. Człowiek jest powołany do pracy, został, bowiem stworzony na obraz i podobieństwo Dożę i ustanowiony, aby ziemię czynił sobie poddaną. Praca wyróżnia go wśród innych stworzeń. Tylko człowiek zdolny je jest do pracy i tylko on ja wykonuje. Dzięki pracy człowiek nią nie tylko egzystować, ale również zdobywać “chleb” wiedzy, postępu, cywilizacji, kultury i przyczyniać się do rozwoju nauki i techniki, zwłaszcza podnoszenia poziomu kulturalnego i moralnego społeczeństwa. “Chleb ten” zdobywa człowiek przy osobistym wysiłku i trudzie, wśród wielu napięć, konfliktów i kryzysów. Ojciec św. przypomina o godności i o prawach ludzi pracy oraz piętnuje sytuacje, w których te prawa są gwałcone. Z dziedzictwa Ewangelii wydobywa rzeczy “nowe i stare”. Choć praca jest stara jak człowiek i jego życie na ziemi, Ojciec św. odsłania nowe znaczenie ludzkiej pracy i nowe zadania w tej dziedzinie stojące przed człowiekiem, rodziną, narodami i cala ludzkością, również przed Kościołem. Praca ludzka stanowi najważniejszy tłucz do całej kwestii społecznej, widzianej pod ketem dobra człowieka.