Charakterystyka Kmicica Andzrzej Kmicic to główny bohater powieści Trylogii potopu Henryka Sienkiewicza. Jest on jedną z bardziej interesujących postaci jakie wykreował Sienkiewicz. Jego życie wypełnione jest wieloma zwrotami akcj i dynamizmem, oraz poświęceń. Jest on także z pewnością bohaterem dynamicznym ze względu na wewnętrzną przemiane jaka sie w nim dokonała w trakcie akcj powieści. Był on młodym dobrze zbudowanym mężczyzną .Charakteryzowały go typowe dla jego stanu wąsy wobec czego zwany był wąsalem. Bardzo też podobał sie kobietom. Miał siwe oczy i bystry przenikliwy wzrok które zdradzały jego zawziętość. Z czasem jego wygląd zostal wzbogacony o blizny w wyniku starcia z Wołodyjowskim. Z biegiem czasu jego niespojna natura ulega zmianie . Staje sie spokojny i pokorny. Na początku był młodym orszańskim chorążym. Prowadził on hulaszczy tryb życia , czas spedzał na zabawach i bijjatykach. Nie uznawał żadnego prawa. Wartości jakie wyznawał to odwaga i spryt ,żądza i siła. W imie pomszczenia swojej kompani napada na Wołomotowicze i pali je , zabija ludzi , dopuszcza sie śmiertelnych występków. Jest porywczy , dumny i pyszny.Co powodowało że bagatelizował zagrożenia , nie doceniał swoich przeciwników choćby Wołodyjowskiego , starając sie ocalić honor przegrał walke mówiąc Kończ… waść!… wstydu… oszczędź!…”. Oprócz tego Kmicica można również nazwać odważnym i pełnym zapału żołnierzem oraz urodzonym przywódcom. Na polu bitwy odznacza sie niezwykła odwagą . Pod wpływem chęci zmazania swoich wcześniejszych win kierując sie chęcią ocalenia miłośći swojej ukochanej Oleńki , zmienia nazwisko na Babinicz pragnąc rehabilitcj i przywrócenia sobie dobrego imienia. Jednak jego heroizm przezwyciężył niespokojną nature za co czekała go nagroda, Jako dowód heroizmu można z pewnością uznać narażanie życia podczas obrony Jasnej Góry kiedy to podstępem wysadził działo nieprzyjaciela a także kiedy uratował życie króla. Nie lękał sie on utraty życia . Z kolei o jego dowódczych talentach świadczy fakt że umiał objąć kontrole nad żołnierzami Tatarów, którzy na polu walki wykazywali zwierzece instynkty. Cenił sobie on także wartości wyższe jak wiara w Boga i oddanie ojczyznie. Był gotów oddać życie za cene jej ocalenia . Ważną role w jego przemianie spełnił Bóg co niejednokrotnie podkreślał podczas modlitwy. Przez co dał sie podstępnie oszukać przez Radziwiłów myślac że czyni dobrze. Ponieważ był czlowiekiem honorowym nie mógł złamać danej obietnicy. Najmocniejszym czynnikiem jego przemiany była jednak miłość do Oleńki Billewiczówny córki Herakliusza który w testamencie zawarł wole aby sie pobrali w przeciwnym razie trafić ona miała do zakonu. Dzięki niej stał sie rozważnym i dojrzałym człowiekiem. Dowodem tego jest moment kiedy otrzymał list o miejscu pobytu ukochanej . Nie zachował sie on jednak jak dawny Kmicic który w takiej sytułacj porzucił by wszystko by jak najszybciej sie z nią spotkac . On jednak postanawia walczyć dalej w imie obrony ojczyzny, by w ten sposób zyskać w oczach Olenki. Jego życie ku odkupieniu win nie był więc pozbawione przeszkód i trudnośći . Z hulaki, warchoła , ktory przelewał krew niewinnych istnień stał sie bohaterem . Nieświadonmie dopuścił sie zdrady . Jednak dzieki jego odwadze , szczerości i oddaniu , wierze ,, poczuciu obowiązku udało mu sie zmazać winy.