Koncepcja odbudowy Państwa po I Wojnie Światowej

Pierwsza Wojna Światowa zakończyła się odzyskaniem przez Polskę niepodległości co oznaczało nowy start oraz konieczność odbudowy państwa. Nie było to łatwe zadanie, ponieważ Polska pod zaborami było podzielona pod trzy Państwa – Rosję, Austrię oraz Prusy, dlatego Polski kapitalizm po wojnie nazywano Kapitalizmem Wyspowym. Polacy mieli bardzo dużo pracy przy odbudowie Państwa, do zrobienia było wiele, najcięższe było wyrównanie dysproporcji ziem. Niektóre regiony były dobrze rozwinięte gospodarczo a inne praktycznie w ogóle. Najgorsze były ziemie zaboru Austriackiego, gospodarka nie była praktycznie wg rozwinięta, a zniszczenia powojenne bardzo duże. Mimo tego czekała jeszcze odbudowa gospodarki, budowa portu w Gdyni, reforma oświaty, reforma rolna oraz walutowa, jak również reforma celna z Niemcami. W 1992 r zapadła decyzja o budowie portu w Gdyni, budowę rozpoczęto w 1924 r kiedy to też rozbudowywano kolej która łączyłaby Gdańsk z różnymi ośrodkami przemysłowymi. Niestety budowa portu nie dobiegła końca ponieważ brakło funduszy. Kolejnym bardzo ważnym krokiem w odbudowę państwa była kwestia oświaty. W 1919 r wydano dekret na mocy którego dzieci w wieku od 7 do 14 lat miały obowiązek uczęszczania do szkoły. Było to spowodowane dużym stopniem analfabetyzmu w szczególności na terenie zaboru Austryjackiego. Dekret przyniósł oczekiwany sukces w 1925 r do szkół podstawowych uczęszczało już 80 % dzieci. Nakaz nauki czytania oraz pisania wprowadzono także w wojsku. Rozwinięciu uległy także szkoły średnie i wyższe, tworzono nowe instytucje szkół wyższych m.in. w Poznaniu, Wilnie oraz Lublinie. W Krakowie powstała mocno rozwijająca się Akademia Górniczo-Hutnicza.

Poważnym problemem Polaków była inflacja, sytuacja w kraju była bardzo zła. Brakowało funduszy na rozwój, Polska nie posiadała żadnego wsparcia z za granic Państwa, wartość „złotego” była bardzo niska, na szczęście zaczęto sobie z tym radzić i już w roku 1923 bardzo spadło bezrobocie i inflacja się podniosła przeradzając się w hiperinflację co stało się kolejnym problemem. Zwalczenia tego problemu podjął się Władysław Grabski. Jego rozwiązania przyniosły wiele buntów oraz zamieszek w których nawet ginęły pojedyncze osoby. Uderzał on głównie w bogatszą klasę ludzi. Reformy Grabskiego ustanowiły podatek od wszelkiego majątku, duże oszczędności w budżecie Państwa. Zaciągnął on pożyczkę zagraniczną, ustanowił trwały kurs dolara, wstrzymał emisję marki Polskiej . 1 lutego 1924 r przeprowadzono reformę walutową, jednocześnie zlikidowano Polską kasę Pożyczkową oraz powołano Bank Polski i zmieniono walutę na – jeden złoty polski. 28 Grudnia 1925r uchwalono reformę rolną . Podlegały jej ziemie prywatne, państwowe oraz kościelne. Parcelacja była jednak dobrowolna i zakładano, że w przeciągu roku ulegnie jej 200.000 hektarów.

Sytuacja w państwie jednak nadal nie była stabilna. Było to spowodowane m.in. spadkiem koniunktury, konfliktami narodowościowymi, wojną celną z Niemcami, a przede wszystkim zły kontakt z innymi państwami oraz mniejszościami narodowymi. Znacznie pogorszyło to sytuację gospodarczą Państwa przez co Polska podniosła ceny cła na co Niemcy odpowiedzieli zakazem importu węgla na ich teren. Był to bardzo mocny cios dla Polski lecz zaprocentowało to w 1925 r inwestycją w zakończenie budowy Portu w Gdyni, aby uniezależnić się od Niemiec. Po wojnie celnej z Niemcami bardzo zmniejszyły się wpływy do budżetu Państwa, spadła produkcja oraz mocno wzrosło bezrobocie. Miało to także przełożenie na politykę. Żądy Władysława Grabskiego zostały mocno zachwiane, wzrosła opozycja przeciwko niemu.

Pierwsze lata po odzyskaniu niepodległości były dla Polski bardzo ciężkie. Sytuacja gospodarcza oraz ekonomiczna była w ciężkim stanie. Obdudowa struktury Państwa była ciężkim zadaniem, konieczne było wprowadzenie wielu reform. Sprawe komplikowały liczne konflikty oraz niezadowolenie społeczeństwa. Nie trwało to jednak długo. Sytuacja w końcu się ustabilizowała, rozwinął się przemysł zaczęto eksportować towary do innych krajów co wspomogło także zanik w większej części bezrobocia, umocniono walutę. Rozwinęło się także szkolnictwo oraz kultura, budowano nowe szkoły, uczelnie wyższe, biblioteki oraz obiekty kulturowe i sportowe. Najmocniej na przód poszło szkolnictwo wyższe.