Tensometr – czujnik, służący do pomiaru naprężenia (łac. tensus = napięty + gr. metréô = mierzę). W praktyce pomiar tensometryczny polega na pomiarze odkształcenia i obliczeniu naprężenia w oparciu o przyjęty związek fizyczny

W tensometrii elektrooporowej wykorzystuje się zjawisko zmiany oporności elektrycznej przewodnika wynikającej z jego wydłużenia lub skrócenia. Zależność opisuje wzór:

gdzie: ρ – jest opornością właściwą (rezystywnością) materiału przewodnika; L – długość przewodnika; A – pole przekroju Z powyższego wzoru wynika zależność na względny przyrost oporności:

gdzie: ΔR – przyrost oporności; α – stały współczynnik zależny od materiału (typowa wartość 2); ε – odkształcenie

Na podstawie odkształceń, korzystając z uogólnionego prawa Hooke’a można wyznaczyć naprężenia. Stała taksometru k = 2.15 Cwiczenie: Celem jest wyznaczenie naprężenia q w wyznaczonym miejscu zginanego płaskownika stalowego. Płaskownik z naklejonym tensometrem kładziemy na stole, łączymy przewodnikami opory, galwanometr i źródło zasialania według schematu:

Ustawiamy maksymalny opór na oporniku suwakowym R, przesuwamy styk B na środek drutu oporowego L i zmniejszamy stopniowo opór R regulując czułość układu: przesuwamy styb B, tak by przy całkowicie wyłączonym oporze R, Ig = 0. Notujemy położenie styku x0. Następnie mątujemy pręt w imadle - pod wpływem ciężaru własnego odkształca się i galwanometr wychyla się z położenia zerowego. Aby go goń z powrotem sprowadzić, należy przesunąć styk do położenia x1. Teraz ibniżąmy pręt ciężąrem F i ponownie notujemy położenie styku x2 na drucie oporowym, przy którym mostek jest w równowadze. Pomiary przeprowadzamy dla różnych długości ramienia r, na którym zawieszony jest ciężar F.