Gustaw Herling- Grudziński w opowiadaniu pt. “ofiarowanie” opisał stosunek Abrahama do obowiązku religijnego. Postawę bohatera można porównać do osoby syna marnotrawnego z przypowieśi ewangelicznej.

Abraham został wystawiony na próbę przez Boga.Musiał wybierać między swoją rodziną a wiarą. Był on bogobojnym, starszym, prawym człowiekiem. Miał żonę i syna. Dbał o potrzeby swojej rodziny, był troskliwym mężem i ojcem. Niezwykłość wyboru, przed którym stanął bohater polega na tym, że musiał zdecydować kto jest dla niego ważniejszy: syn czy Bóg. Abraham odznaczał się głęboką wiarą, dlatego nie powinien sprzeciwiać się woli Boga. Uczucia ojcowskie nie pozwalały mu targnąć się na życie syna.

W drodze do kraju Noria bohater był pełen obaw. Miał wiele wątpliwości dotyczących decyzji jaką podjął. Cały czas troszczył się o syna, pomagał mu znosić trudy wędrówki, chronił go przed niewygodami i chłodem. Przytulał Izaaka przekazując mu ojcowską miłość.

Relacje między ojcem i synem ukazane są także w ewangelicznej przypowieści o synu marnotrawnym. Młodszy syn zażądał od ojca części swojego majątku i opuścił dom rodzinny. Wiódł rozpustne życie i szybko roztrwonił pieniądze. Pełen skruchy, jako nędzarz, wrócił do ojca i prosił go o przebaczenie. Marnotrawny syn został przyjęty serdecznie w domu rodzinnym. Syn żałował swoich czynów, przepełniony był pokorą. Ojciec wybaczył mu młodzieńcze błędy i przyjął z otwartymi ramionami. Z radości wydał przyjęcie na cześć powracającego syna.

Mimo tego, że postawa Abrahama i syna marnotrawnego były od siebie zupełnie różne, to obaj zostali wynagrodzeni przez Boga. Każdy z nich zrozumiał swój błąd i ich historie znalazły szczęśliwe zakończenie.