Dzieci z Bullerbyn to powieść, która pokazuje czytelnikom, jak wyglądało życie dzieci mieszkających na wsi w latach 40./50. XX wieku. Było to życie pełne obowiązków i pracy, ale widzimy, że dla małych bohaterów nie są one ciężarem, ponieważ wszystkie swoje zadania wykonują chętnie i z uśmiechem, ciesząc się, że mogą pomagać rodzicom. Wiedzą, że ich praca jest nie tylko konieczna, ale przede wszystkim pożyteczna i służy innym. Mają także mnóstwo czasu na zabawy i dziecięce psoty, które umacniają przyjaźń między nimi. Oczywiście zdarza im się pokłócić i obrazić, ale ponieważ ta przyjaźń jest bardzo ważna w ich życiu, nigdy nie trwa to długo.

Obserwując życie dzieci, możemy wyciągnąć wnioski pożyteczne także w czasach współczesnych. Widzimy między innymi, jak ważna jest kochająca się rodzina; wszystkie dzieci są otoczone przez rodziców opieką i głęboką miłością. Dzięki temu potrafią kochać, uczą się odpowiedzialności i współpracy, wiedzą, że należy sobie wzajemnie pomagać i robić dobre uczynki. Szanują cudzą pracę i innych ludzi - także starszych, jak dziadziuś; szanują też służbę i wiedzą, jakie potrzeby mają małe dzieci. Doceniają znaczenie zwierząt w ludzkim życiu i wiedzą, że zwierzęta można nie tylko hodować, aby czerpać z nich korzyści, ale także mogą być naszymi przyjaciółmi i towarzyszami - w każdym gospodarstwie jest kot, Olle ma ukochanego psa, Lisa z poświęceniem opiekuje się osieroconym przez mamę barankiem, a Bosse ma ulubioną… kurę.

Powieść pokazuje także współczesnym czytelnikom, jak żyło się dawniej, ponad pięćdziesiąt lat temu, gdy nie było jeszcze telewizji, komputerów, internetu. Możemy się dowiedzieć, jak wtedy bawiły się dzieci, jak spędzały czas wolny, ale także zobaczyć, jak obchodzono wówczas święta - Boże Narodzenie, Wielkanoc, Noc Świętojańską, niektóre zwyczaje nie zmieniły się do dziś, ale niektórych już nie znamy, dlatego jest to bardzo ciekawe.