Fraszki Jan Kochanowski pisał niemal przez całe życie. Stworzył je właściwie w Polskiej poezji, wykorzystując twórczo wzory antyczne. Fraszek napisał ponad trzysta, rozszerzając ramy gatunkui wzbogacając o najrozmaitszą tematykę.Wszystkie fraszki łączy fakt obecności w nich podmiotu lirycznego, którym nie jest Jan Kochanowski, ale wrażliwy artysta i człowiek o specyficznym mądrym spojrzeniu na świat, które oświetla różne aspekty egzystencji ludzkiej. Ten podmiot liryczny jest z jednej strony zwykłym człowiekiem, a więc najważniejszy dla niego problem to życie i śmierć, znalezienie sposobu na życie i oswojenie śmierci. Sporo refleksji na ten temat znajdziemy w utworach tego poety. Z drugiej strony to twórca a więc lepszy, wyższy, wiedzący lepiej a zatem pouczający i mający szansę na nieśmiertelność.

Refleksję o życiu znajdziemy w dwóch fraszkach o tym samym tytule: Ożywocie ludzkim.Jedna z nich- ,,Fraszki to wszytko , cokolwiek myślimy,,-podkreśla znikomość nietrwalośćrzeczy ziemskich. Są one fraszką ,, polną trawą,,. tymi błahostkami są,, zacność, uroda, moc,pieniądze,sława,,. Wzakończeniu pojawia się motyw życia-teatru:

naśmiawszy się nam i naszym przodkom

wemkną nas w mieszek, jako czynią łądkom,,

Tymczasem, ponieważ na świecie nie ma nic pewnego, trzeba z życia korzystać: śmiać się, bawić, kochać. Tematycetej poeta poświęca wiele uwagi we fraszkach ,,Na swoje księgi,, , ,,Do dziewki,, , O miłości innych,,.

Fraszka do snu jest oswajaniem się ze śmiercią. Sen wyzwala duszę z ciała, może ona wtedy znaleźć się wszędzie, gdzie zechce, jest wolna. Śmierć jest trwalym wyzwoleniemduszy z niewoli ciała, a śpiąc uczymy się umierać.

Życie zgodnie z naturą, kontenplacja przyrody, praca i odpoczynek po niej-oto cykl ziemianina- gwarancja pogody ducha, egzystencji w zgodzie z samym sobą i ze światem.Kochanowski nie byłbypoetą gdybynie podjąłw swoich utworach również tematu twórczości własnej. Obok fraszek, które zawieraja wskazówki dotycząceludzkiego życia, istnieją także te, w których daje się poznać jako artysta liczący na sławę, także po śmierci:

,, A milsza mi daleko niż pieniądze cnota

jeśli nie chcę, żebyściekomu pochlebiały

albo na imię u ludzi niewdzięcznych żebrały

ale kiedy ja umrę, ony niechaj słyną,,

Fraszki Jana Kochanowskiego nie tylko bawią. Poeta zawarl w nich w żartobliwej formie refleksje dotyczące człowieka, celu życia i jego sensu.Czlowiek zastanawiający się nad soba i swoim życiem może w niej znalexć naukę, jak pogodzić się z sobą samym, a siebie z otaczającymświatem. Ta harmonia między różnymi potrzebami człowieka, ład panujący w świecie i miejsce w nim dla każdej istoty- to mądra i dobra recepta na życie.