Choroby włosów! Piękne włosy to zdrowe włosy. O tym słyszymy na co dzień i sami doświadczyliśmy na pewno nie raz. Bez mocnych i zadbanych włosów nie ułożymy żadnej fryzury, najczęściej przeszkadzają nam w tym przeróżne choroby naszych kosmyków( suche, cienkie, wypadające włosy). Najczęstszym problemem jest łupież. Łupież to przypadłość, która każdemu może się przytrafić, a jest to nadmierne łuszczenie się naskórka skóry owłosionej głowy, któremu nie towarzyszy stan zapalny. Bardzo często pacjenci zgłaszający się do gabinetu dermatologicznego określają mianem “łupieżu” objawy łojotokowego zapalenia skóry głowy, łuszczycy, i rzadziej grzybicy. Najczęściej rozpoznawanym schorzeniem dermatologicznym jest właśnie łupież skóry owłosionej głowy. Łupież może pojawić się bez konkretnej przyczyny. Woda może być również jedną z przyczyn łupieżu, jeśli zawiera zbyt dużą ilość chloru. Można wyróżnić dwie postacie łupieżu, a mianowicie suchy (zwykły) i tłusty. Grzybica: Grzybica skóry owłosionej głowy, w zależności od jej odmiany, może przypominać łupież zwykły lub tłusty. Do łupieżu zwykłego podobna jest grzybica strzygąca powierzchowna lub drobno zarodnikowa powierzchowna skóry owłosionej głowy. Łupież tłusty może być zbliżony do niektórych odmian grzybicy woszczynowej. W przypadku grzybicy występują zawsze zmienione chorobowo włosy i są wtedy koloru białego, szarego, matowe, zależne od rodzaju grzybicy. Zazwyczaj grzybica nie obejmuje całej skóry głowy, a jej ogniska są okrągławe, a także oddzielone. W celu zidentyfikowania choroby zaleca się badanie na obecność grzybów, tak łusek zmienionego chorobowo naskórka głowy, jak i włosów. Kolejnym kłopotem który dotyka wiele osób jest wypadanie włosów, przyczyny tej oto dolegliwości są wszelakie: niedobór witamin i minerałów, zła dieta, problemy zdrowotne np. hormonalne, nieodpowiednia pielęgnacja. Normą jest, że codziennie tracimy od 100 do 200 włosów, problem pojawia się wtedy, gdy tracimy je nadmiernie i w bardzo szybkim tempie. W najgorszym wypadku może to doprowadzić do łysienia bądź znacznego przerzedzenia włosów. Na tego rodzaju przypadłości szczególną uwagę zwracać muszą kobiety w okresie menopauzy. Łysienie: Nadmierne wypadanie włosów jest uwarunkowane genetycznie, zależne od diety, oraz sposobu życia. Z całych sił staramy się powstrzymać proces wypadania włosów a jednak sami do neigo doprowadzamy. Negatywny wpływ to mało witamin, stres, a także narażanie włosów na działanie mechaniczne tj. przesuszenie, czesanie. U mężczyzn łysienie ma charakter miejscowy, w pierwszej kolejności wypadają włosy na czołowych zakolach i stopniowo łysina przesuwa się do tyłu. U kobiet wypadanie włosów to ich przerzedzanie, więc łatwiej jest zamaskować proces ich wypadania. Nadmierne wypadania włosów u kobiet następuje w późniejszym wieku, najczęściej w okresie menopauzy, choć można obserwować znaczną ich utratę w okresie ciąży lub w przypadku choroby, gdy organizm nie otrzymał wystarczającej ilości niezbędnych witamin. Zatrzymać wypadanie włosów. Choroby paznokci! Piękne i zadbane paznokcie zawsze dodają elegancji, ale również odzwierciedlają stan naszego zdrowia. Pojawiające się na nich zmiany mogą oznaczać, że coś złego dzieje się w naszym organizmie. Po zaobserwowaniu jakiś zmian warto zasięgnąć porady dermatologa. .Podobnie jak inne części ciała również i paznokcie podlegają różnego rodzaju schorzeniom, a kolor i struktura płytki paznokcia mówi wiele o stanie naszego zdrowia. Niewłaściwy, a tym samym alarmujący stan paznokcia jest związany nie tylko ze zmianami miejscowymi, ale również może być objawem poważniejszych schorzeń organizmu. Nie powinniśmy lekceważyc pojawiających się zmian. Do najczęstszych chorób paznokci i zaburzeń w ich rozwoju należą: łuszczyca paznokci: to choroba związana z niewłaściwym funkcjonowaniem układu odpornościowego, pojawiająca się zazwyczaj wraz z innymi zmianami na skórze ciała. Uwarunkowana czynnikami genetycznymi, jest niezakaźna i niezłośliwa. Objawy łuszczycy charakteryzują się pojawianiem na płytce paznokcia poprzecznych lub podłużnych bruzd w kształcie linii, punkcików lub plamek. Paznokcie stają się matowe i kruche, płytka grubieje, często też rozwarstwia się i ulega zniekształceniom. Mogą pojawiać się brunatnożółte przebarwienia, które obok charakterystycznych bruzd są wynikiem nieprawidłowego procesu rogowacenia. Przebieg choroby jest przewlekły i może dotyczyć jednego lub kilku paznokci ręki lub stopy. Osoba dotknięta łuszczycą powinna być pod stałą kontrolą lekarza dermatologa. Specjalne gabinety wykonują zabiegi na paznokciach dotkniętych łuszczycą, które polegają na usunięciu zniekształconych części paznokcia za pomocą frezarki i frezerów ceramicznych lub diamentowych. Grzybica paznokci: to schorzenie dotyczące najczęściej osób z zaburzeniami hormonalnymi, chorych na cukrzycę oraz dotkniętych problemami z ciśnieniem tętniczym. W grupie ryzyka znajdują się także osoby przyjmujące niektóre rodzaje leków, których skutkiem ubocznym jest zwiększone ryzyko zarażenia oraz osoby korzystające z basenów, siłowni, sali gimnastycznych czy też sauny. Pierwszymi oznakami pojawiającej się grzybicy może być zaczerwienie skóry, pieczenie lub swędzenie stóp, nadmierna potliwość stóp oraz łuszczenie naskórka. Dalsze stadium grzybicy to żółtawe, białe lub czarne przebarwienia na płytce paznokcia, jej zgrubienie oraz ból pojawiający się przy jakimkolwiek nacisku na paznokieć. Wszystkie te objawy wywołane są przez kontakt z zarodnikami różnego rodzaju grzybów. Grzybica paznokci jest często poprzedzona grzybicą międzypalcową, która nie leczona zaczyna atakować paznokcie stóp lub rąk. Leczenie grzybicy jest procesem długotrwałym, lecz im szybsza reakcja na pierwsze objawy tym łatwiej jest się z nią uporać. Oprócz maści przeciwgrzybicznych w leczeniu grzybicy często konieczne jest przyjmowanie środków doustnych, które bardzo skutecznie zwalczają przyczyny choroby. Aby uchronić się przed zakażeniem grzybicą należy przede wszystkim unikać chodzenia boso w miejscach powszechnego użytku (np. basen, sauna, przebieralnia). Czerniak złośliwy paznokci: przybiera postać podłużnego lub poprzecznego paska na płytce paznokcia. Powstałej zmiany na paznokciu nie wolno lekceważyć, lecz jak najszybciej skonsultować się z dermatologiem, który określi czy jest to zwykłe przebarwienie płytki paznokcia czy nowotwór złośliwy. Najczęściej choroba dotyka kciuka lub też dużego palca u stopy, w najlepszym przypadku czerniak podpaznokciowy kończy się amputacją paliczka lub całego palca. Łyżeczkowate paznokcie: charakteryzuje się tym, iż płytka jest wklęsła w swej środkowej części, zaś brzegi wywinięte są do góry, przypominając tym samym łyżeczkę. Przyczyną tej nietypowej dolegliwości jest przeważnie niedobór witamin i żelaza, może ona pojawić się również u kobiet w okresie przekwitania, u chorych na tarczycę oraz u osób po przeszczepie nerek. Aby przywrócić paznokciom normalny wypukły lub płaski kształt, niezbędne jest uzupełnienie brakujących w organizmie witamin. Szponowatość: może być nabyta lub wrodzona oraz może objąć jeden, kilka lub wszystkie paznokcie. Przyczyną pojawienia się tej dolegliwości są zaburzenia neurotroficzne lub patologiczne, lecz najczęściej jest to stan zapalny łożyska paznokcia wywołany długotrwałym uciskiem na paznokcie, noszeniem nieodpowiedniego obuwia, silnym urazem paznokci, czy też niedostateczną higieną. W skutek tej dolegliwości paznokieć staje się grubszy, zmienia kolor na żółty, szarozielony lub brunatny, zaczyna również wykrzywiać się i skręcać przypominając kształtem szpon ptaka. Leczenie szponowatości nie należy do łatwych zabiegów, wymagają bowiem interwencji chirurgicznej polegającej m.in. na ścinaniu i szlifowaniu paznokcia specjalną szlifierką lub też usunięciu płytki i oczyszczeniu macierzy, z której paznokieć wyrasta.