Pierwszy omawiany przeze mnie drzeworyt Holbeina nosi tytuł The Expulsion, czyli w wolnym tłumaczeniu wydalenie. Obrazuje pełną dynamiki scenę wygnania z Raju Adama i Ewy – biblijnych protoplastów ludzkości, którzy ulegli pokusom Szatana i zjedli owoc z zakazanego drzewa. Na pierwszym planie widzimy dwoje uciekających ludzi Adama i Ewę, na których twarzach maluje się przerażenie i smutek, zaś nad nimi z wznoszącej się nad głowami chmury wyłania się cherubin trzymający w ręku płonący miecz, prawdopodobnie jest to Uriel , jeden z archaniołów. Na drugim planie, osunięta jakby z boku i spokojnie przyglądająca się całemu zdarzeniu stoi Śmierć. W jej dłoniach znajduje się lira korbowa(fr. vielle; ang. hurdygurdy; hiszp. viola de ruedas; niem. Leier; wł. ghironda). Jest to instrument muzyczny należący do grupy chordofonów klawiszowych. Za domniemany prototyp tego instrumentu uznać możemy organistrum, średniowieczny instrument, który towarzyszył kościelnym śpiewakom. Ze względu na jego duże rozmiary grały na nim dwie osoby, jedna kręciła korbą, a drugą naciskała klawisze instrumentu. Lira korbowa, którą widzimy w dłoniach kościeja, jest instrumentem niezwykle popularnym w okresie od XIII do XV w. Przygrywano na niej do tańca, a dzięki stosunkowo prostej obsłudze stała się elementem kultury popularnej, często kojarzonym z żebrakami, włóczęgami i ślepymi śpiewakami(stąd określenie lira dziadowska). Ten instrument wraz z jego konotacjami, idealnie wpisuje się w koloryt sceny przedstawionej na drzeworycie, jest to scena wygnania pierwszych ludzi z Edenu, z biblijnego Ogrodu Stwórcy, którzy od tego momentu staja się pierwszymi włóczęgami Ziemi.