Henryka Krzywonos – urodzona 27 marca 1953 r. w Olsztynie, polska działaczka opozycji w PRL. W latach 1973-1978 pracowała na stanowisku motornicznej tramwaju w Gdańsku. Przez krótki okres czasu zatrudniona była w Stoczni Gdańskiej jako operator urządzeń dźwigowych, po czym wróciła do poprzedniej pracy. W 1980 r. zapoczątkowała strajk gdańskiej komunikacji miejskiej, zatrzymując prowadzony przez siebie tramwaj. Henrykę Krzywonos okrzyknięto szefem komitetu strajkowego tramwajarzy. Krzywonos oznajmiła strajkującym w Stoczni Gdańskiej, że tramwajarze przyłączają się do strajkujących. Jednak tuż wcześniej Lecha Wałęsa ogłosił zakończenie protestów – stoczniowcy porozumieli się z dyrekcją. Przekonała ich do kontynuowania strajku. Henrykę Krzywonos wkrótce wybrano do prezydium Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego. We wrześniu 1980 r. dołączyła do „Solidarności”. Krzywonos była jedną z osób, które podpisały Porozumienia Sierpniowe. Po wprowadzeniu stanu wojennego działaczka zajmowała się wydawaniem podziemnych pism. Pomagała internowanym. Władze pozbawiły ją możliwości legalnego zarobku. Krzywonos wyjechała na Mazury, potem do Szczecina. W 1986 r. zatrudniono ją w Ośrodku Kształcenia Cudzoziemców w Gdańsku. Od 1989 r. Henryka Krzywonos wraz z mężem została rodziną zastępczą, następnie zaś prowadzili rodzinny dom dziecka.

Notka pochodzi ze strony: http://biografia24.pl/henryka-krzywonos/#ixzz31zMPsmXr