Czym jest NATO ? Jest to Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego(ang. North Atlantic Treaty Organization, NATO)– organizacja polityczno-wojskowa powstała 24 sierpnia 1949 na mocy podpisanego 4 kwietnia 1949 Traktatu Północnoatlantyckiego. Początkowym celem istnienia NATO była obrona militarna przed atakiem ze strony Związku Radzieckiego i jego satelitów, z czasem jednak organizacja stała się elementem utrzymania równowagi strategicznej między Wschodem i Zachodem. Po rozpadzie Układu Warszawskiego pełni rolę stabilizacyjną, podejmując działania zapobiegające rozprzestrzenianiu konfliktów regionalnych. 2.Historia W 1948 roku Belgia, Francja, Holandia, Luksemburg i Wielka Brytania podpisały Pakt Brukselski będący prekursorem NATO We wrześniu tego roku utworzono Sztab Obrony Zachodu z siedzibą w podparyskiej miejscowości Fontainebleau. Pierwszym naczelnym dowódcą połączonych sił został brytyjski marszałek Bernard Law Montgomery. Pakt ten przewidywał także możliwość rozszerzenia o Stany Zjednoczone. W dniu 4 kwietnia 1949 roku w Waszyngtonie 10 krajów europejskich oraz Stany Zjednoczone i Kanada powołały do życia Organizację Paktu Północnoatlantyckiego – NATO (poprawniej Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego). Europejskimi członkami założycielami zostały: Francja, Wielka Brytania, Belgia, Holandia, Luksemburg, Dania, Islandia, Norwegia, Włochy i Portugalia. W 1952 roku do Paktu przystąpiły Grecja i Turcja, w 1955 RFN, a w 1982 r. Hiszpania. W 1999 po długich negocjacjach z Rosją: Polska, Czechy i Węgry. Podczas sesji przywódców państw NATO w Pradze 21 listopada 2002 roku do sojuszu zaproszono Bułgarię, Estonię, Litwę, Łotwę, Rumunię, Słowację i Słowenię. Państwa te przystąpiły do Paktu 29 marca 2004 r. Obecnie oficjalnymi kandydatami na członków NATO są Albania, Chorwacja i Macedonia. 3.Cele NATO Głównym celem Sojuszu jest zagwarantowanie - środkami politycznymi i militarnymi - wolności i bezpieczeństwa wszystkim państwom członkowskim. Do osiągnięcia tego celu NATO wykonuje podstawowe zadania w zakresie bezpieczeństwa: Zapewnia fundament trwałego bezpieczeństwa w Europie, opartego na rozwoju instytucji demokratycznych i pokojowym rozwiązywaniu konfliktów; Zapewnia środki odstraszania i obrony przed jakąkolwiek formą ataku na terytorium każdego państwa członkowskiego; Rozwija bezpieczeństwo międzynarodowe poprzez stałą i aktywną współpracę ze wszystkimi państwami partnerskimi należącymi do programu Partnerstwo dla Pokoju (PdP) oraz Euroatlantyckiej Rady Partnerstwa; Wysyła swoje misje wojskowe do państw, na terytorium których toczy się konflikt zbrojny, celem zażegnania tego konfliktu. W okresie tzw. zimnej wojny NATO była (oprócz  Warszawskiego Układu, rozwiązanego formalnie 1991) gł. elementem wojsk.-polit. struktury konfrontacyjnego układu Wschód–Zachód. W tym okresie gł. jego zadaniem była obrona bezpieczeństwa państw członkowskich przed zagrożeniem ze strony Układu Warszawskiego. Zmiany polityczne i wojskowe w Europie na przeł. lat 80. i 90. (rozpad imperium sowieckiego, zjednoczenie Niemiec, transformacja ustrojowa państw-czł. Układu Warsz., zawarcie przez te państwa układów o redukcji sił konwencjonalnych w Europie), spowodowały zmiany w strategii 4.Organ kierowniczy NATO Najwyższym organem kierowniczym jest Rada NATO (Rada Ministerialna); Tworzą ją przedstawiciele wszystkich państw członkowskich; sesje odbywają się 2 razy w roku, zwykle na szczeblu min. spraw zagr., obrony i finansów; sporadycznie na szczeblu szefów państw i rządów (w sytuacjach wymagających ważnych decyzji polit.-wojsk.); posiedzeniom roboczym przewodniczy Sekr. Generalny NATO. 5.Operacje NATO Misja pokojowa IFOR w Bośni i Hercegowinie, prowadzona między 20 grudnia 1995 a 20 grudnia 1996. · Misja pokojowa SFOR w Bośni i Hercegowinie, prowadzona między 21 grudnia 1996 a 2 grudnia 2004. · Kampania lotnicza przeciw Jugosławii od 24 marca do 10 czerwca 1999 roku. · Obecność Kosovo Force (KFOR) w Kosowie od 12 czerwca 1999 roku. · Zabezpieczenie Cieśniny Gibraltarskiej po 11 września 2001 r.w ramach operacji Active Endeavour. · Obecność Międzynarodowych Sił Wspierających Bezpieczeństwo (ISAF) w Afganistanie od grudnia 2001 roku. · Wsparcie logistyczne Unii Afrykańskiej w Darfurze w 2005 r.