W “Ludziach bezdomnych” czytelnik może znaleźć również wiele symboli. Świadczy to o nowatorstwie utworu w stosunku do cech literatury typowo pozytywistycznej. Symbolizm utworu jest bardzo mocno rozbudowany, na przykład “rozdarta sosna” tworzy metaforyczny obraz. Judym “widział z głębi swojego dołu jej pień rozszarpany, który ociekał krwawymi kroplami żywicy. Patrzał w to rozdarcie długo, bez przerwy. Widział każde włókno, każde ścięgno kory rozerwane i cierpiące. Słyszał dokoła siebie płacz samotny, jedyny płacz, przed obliczem Boga. Nie wiedział tylko, kto płacze…”. Symbol ten jest połączony z postacią Tomasza, który wyrzekł się osobistego szczęścia z Joasią Podborską. Odtrącił ją i zranił a przy tym skrzywdził samego siebie. Sam główny bohater jest wzorem szlachetnego postępowania, pomimo przeciwności losu. Korzecki symbolizuje walkę rewolucyjną i niepokoje. Metaforami są również obrazy, które widzi bohater: martwe wody to zabory, krzyk pawia jest zapowiedzią śmierci.