W ŚREDNIOWIECZU BARDZO POPULARNYM TEMATEM DZIEŁ SZTUKI, CZY TEŻ LITERATURY BYŁA ŚMIERĆ. OD WIEKÓW BYŁA POWODEM ROZWAŻAŃ WIELU TWÓRCÓW LITERACKICH. SZERZĄCE SIĘ ZARAZY I EPIDEMIE SPOWODOWAŁY U LUDZI OSWOJENIE SIĘ Z TĄ TEMATYKĄ PRZEMIJANIA, A TAKŻE Z WIDOKIEM LUDZKICH CIAŁ, Z KTÓRYCH USZŁO ŻYCIE. WŚRÓD PISARZY, MALARZY I INNYCH TWÓRCÓW WZBUDZAŁA FASCYNACJĘ. DZIEŁA, KTÓRE POWSTAWAŁY BYŁY PRZESYCONE SCENAMI TORTUR, MĘK I INNYCH OKRUTNYCH PRAKTYK. PRAWDZIWĄ PRZYCZYNĄ ZAINTERESOWANIA SIĘ ŚMIERCIĄ BYŁY NIEODGADNIONE ZAGADKI: SKĄD I KIEDY, DLACZEGO PRZYCHODZI I JAK WYGLĄDA? POWSTAWAŁY RÓWNIEŻ LICZNE DZIEŁA, GDZIE OBECNY BYŁ MOTYW ŚMIERCI, JEDNAK ZOSTAŁ PRZEDSTAWIONY W SPOSÓB DELIKATNIEJSZY, POZBAWIONY DOSADNEJ BRUTALNOŚCI. NAJCZĘSTSZYM WIZERUNKIEM BYŁA KOBIETA Z KOSĄ, UKAZANA JAKO SZKIELET, KTÓRA ZWIASTOWAŁA KONIEC ZIEMSKIEGO CIERPIENIA. DOTYKA ONA KAŻDEGO CZŁOWIEKA BEZ WZGLĘDU NA STATUS MAJĄTKOWY I POCHODZENIE. ….WIELU FILOZOFÓW ZADAWAŁO SOBIE PYTANIE O FAKTYCZNY WYGLĄD ŚMIERCI, ZADAWAŁ JE SOBIE RÓWNIEŻ UCZONY BOHATER ŚREDNIOWIECZNEJ GROTESKI ANONIMOWEGO AUTORA. ,,ROZMOWA MISTRZA Z POLIKARPA ZE ŚMIERCIĄ’’ JEST NAJSŁYNNIEJSZYM I WAŻNYM UTWOREM DOTYCZĄCYM MAKABRYCZNEGO TEMATU ŚMIERCI. NAPISANY ZOSTAŁ W FORMIE WIERSZOWANEGO DIALOGU. PRZEDSTAWIA ON ŚMIERĆ, KTÓRA PROWADZI ROZMOWĘ Z MISTRZEM POLIKARPEM. POLIKARP, MĘŻCZYZNA WYKSZTAŁCONY, ZA SWÓJ CEL POSTAWIŁ UJRZEĆ ŚMIERĆ. UDAŁ SIĘ DO KOŚCIOŁA BY PROSIĆ BOGA W MODLITWIE O POMOC, W PEWNEJ CHWILI UJRZAŁ POSTAĆ CHUDĄ, BLADĄ, Z OCZU SPŁYWAŁY STRUMIENIE KRWI, A SZCZĘKA BYŁA BEZZĘBNA. NASZ BOHATER BARDZO SIĘ PRZELĄKŁ CO ZDZIWIŁO ŚMIERĆ, KTÓRA ZAZNACZYŁA, ŻE PRZECIEŻ ON SAM PROSIŁ BOGA O POMOC W JEJ ZJAWIENIU. W ROZMOWIE, JAKĄ ZE SOBĄ TOCZĄ, POLIKARP ZADAJE PYTANIA BARDZO NAIWNE. CHCE SIĘ DOWIEDZIEĆ CÓŻ TAKIEGO ZROBILI JEJ LUDZIE, ŻE ICH ZABIERA? CZY MOŻNA SIĘ PRZED NIĄ UKRYĆ? ODPOWIEDŹ BYŁA PROSTA, ŚMIERĆ CHWALIŁA SIĘ SWOJĄ POTĘGĄ, WSZYSCY PODLEGAJĄ JEJ NIEUBŁAGANYM WYROKOM. NIE JEST WAŻNE POCHODZENIE, BO ONA DOSIĘGA WSZYSTKICH OD CESARZA, KRÓLÓW DO ZWYKŁYCH LUDZI. W OBLICZU ŚMIERCI KAŻDY JEST RÓWNY, JEST ONA JEDYNĄ RZECZĄ NAPRAWDĘ ŁĄCZĄCĄ WSZYSTKICH LUDZI. WSZYSTKIE SPRAWY, O KTÓRE ZABIEGAMY PODCZAS ŻYCIA SĄ MARNOŚCIĄ, PONIEWAŻ KAŻDEGO Z NAS CZEKA ŚMIERĆ…. ,,ROZMOWA MISTRZA POLIKARPA ZE ŚMIERCIĄ ‘’ ZYSKAŁA UZNANIE WSRÓD ZNAWCÓW LITERATURY. JEST OA GODNA MIANOWANIA TYTUŁEM ,,POLSKIEGO TAŃCA ŚMIERCI’’, GDYŻ UKAZUJE CHARAKTERYSTYCZNY DLA TEGO GATUNKU DIALOG CZŁOWIEKA ZE ŚMIERCIĄ. PONAD TO NALEŻY MIEĆ NA WZGLĘDZIE TO, ŻE TEN UTWÓR JRST JEDNYM Z NIELICZNYCH PRZEDSTAWICIELI POLSKIEJ POEZJI ŚREDNIOWIECZNEJ, ALE TAKŻE TO, ŻE ZAWIERA LICZNE WALORY, KTÓRE SĄ ZAPREZENTOWANE W BARDZO UJMUJĄCY, CHOĆ JENOCZEŚNIE ODROBINĘ PRZERAŻAJĄCY SPOSÓB. UTWÓR JEST PRZYKŁADEM MOTYWU ,,DANCE MACABRE’’, KTÓRY INTERESUJE LUDZI OD WIEKÓW I ZAPEWNE BĘDZIE TAK JESZCZE PRZEZ BARDZO DŁUGI CZAS.