Świadomość bezpieczeństwa wśród młodzieży

Celem niniejszej pracy będzie zdiagnozowanie poziomu wiedzy z zakresu bezpieczeństwa oraz militariów  wśród młodzieży. Dzięki zastosowanej metodzie badawczej jaką jest ankieta oraz wywiad środowiskowy postaram się sprawdzić czy młodzież z rocznika ‘95 i ’96 ma wiedzę na podany wyżej temat oraz jaki jest jej poziom. 

Anonimowa ankieta przeprowadzona za  pomocą internetu objęła swoim badaniem 30 osób. Udział w ankiecie wziełą młodzież chodząca do szkoły średniej w Powiecie Kozienickim z rocznika ’95 i ‘96. Odpowiedzi udzielały zarówno dziewczęta jak i chłopcy. 

Głównym problemem badawczym dotyczącym całej pracy jest odpowiedz na pytanie jaki jest poziom wiedzy dotyczący bezpieczeństwa militarnego wśród badanych osób ? Aby udzielić odpowiedzi na to pytanie, należy zbadać kilka innych równie ważnych aspektów, które pojawia się w niniejszej pracy. Pierwszym badanym zagadnieniem dotyczącym tematu pracy było sprawdzenie zainteresowania ankietowanych kontynuacją nauki w szkołach o profilu wojskowym. Badana grupa wyraziła niewielkie zainteresowanie nauką na poziomie wyższym w szkołach wojskowych, tylko 13,33%. jeżeli wezmiemy pod uwagę brapłeć i jej znaczenie w wyborze edukacji o profilu wojskowym, okazuję się że zainteresowani to w równych propocjach dziewczeta i chłopcy. Budzącym optymizm jest wynik pytania zadanego młodzieży dotyczącego chęci służby w Narodowych Siłach Rezerwowych. Taką służba zainteresowanych jest już 56,33% badanych.
Podczas badania wyniki pokazały, że grupa ankietowanych ma bardzo niski poziom wiedzy na temat bezpieczeństwa. Jak się okazuje głównymi źródłami wiedzy są internet i telewizja, a dopiero na kolejnych miejscach znajduje się szkoła i rodzina. Po dokonaniu dokładniejszej analizy okazuje się, że sposób przekazywania wiedzy na w/w temat w szkołach jest mało interesujący dla młodych ludzi.
Najistotniejszą odpowiedzią jaką uzyskałam podczas badania były własne pomysły ankietowanych na poglębienie świadomości o bezpieczeństwie. Młodziez wykazała się kreatywnością proponując aby informacje dotyczące bezpieczeństwa były przekazywane w inny niż dotychczas sposób, np.:

• prowadzenie zajęć przez studentów uczelni wosjkowych -organizowanie bezpośrednich spotkan z osobami będącymi w NSR, zawodowymi żołnierzami itp. -organizowanie zajęć plenerowych
• aktywny udział w ćwiczeniach obronnych organizowanych na terenie miast
• spotkania z kadrą dowódczą Sił Zbrojnych -w ramach zajęć wycieczki do miejsc związanych z wojskiem polskim
• filmy instruktarzowe
• spoty reklamowe -wiekszy dostep do informacji w mass mediach Widać tutaj dokładnie że poczucie bezpieczeństwa nieodzownie zwiazane jest z kwestia edukacji obywateli. Brak zastosowania odpowiedniego poziomu nauki powoduje że cały potencjał którym jesteśmy obdarowani, nie rozwija się w pełni i bardzo szybko gaśnie. Istotne z punktu badanego zagadnienia wydaje się połączenie edukacji, bezpieczeństwa państwa i pojęcia patriotyzmu. Pytana młodzież wiąże patriotyzm z flagą, hymnem i II wojną światową. Zapytani o to czy uważają siebie za patriotów, stanowczo odpowiadają że tak, jednak nie potrafią wymienic nic co robią dla swojego kraju by pokazać ducha patriotyzmu. Kolejne pytanie które zostało im zadane to: Co zrobi w razie bezpośredniego zagrożenia militarnego na jego kraj ? Część ankietowanych (48,67%) odpowiedziało, ze będzie starało się pomóc w obronie kraju. Chłopcy zdeklarowali się do wstapienia d wojska, natomiast dziewczeta chcą pomagać przy rannych i poszkodowaych. Niestety większosc z ankietowanych nie wie co ma robić w czasie zagrożenia, w jaki sposób pomóc lub zaangazować społeczeństwo. Podczas metod badawczych jakim jest wywiad środowiskowy okazało się, że młodzież nie zna sygnałów alarmowych. Jednym ze znaczących pyatń była kwestia wojska polskiego. Jak jest ono postrzegane na tle innych służb. Badani wypowiadali się pozytywnie na temat sił zbrojnych rp, jednak patrzac na obecne zagrożenia na świecie, doszli do wniosku, ze liczba wojskowych jest zbyt mała. Skutkeim takiej wypowiedzi są wydarzenia na Ukrainie, jednakże dostrzegają zaangazowanie państw sojuszniczych i w pełni popieraja ich działania. Zapytani o bezpieczeństwo w ich najbliższym otoczeniu, odpowiadają że nie odczuwają żadnego zagrozenia i w kraju czują się bezpiecznie. Doceniają prewencyjne działania policji oraz dostrzegaja że na terenach przez nich zamieszkałych prowadzi się coraz więcej akcji propagujacych bezpieczeństwo.

Czytając propozycje badanych można dojsc do wniosku ze system nauczania dotychczas obowiązujący w szkolach, nie idzie z duchem czasu i nie dorównuje oczekiwaniom uczniów. W związku z tym świadomość młodzieży jest na niskim i nie zadowalającym poziomie. Nasuwa się wniosek, że młodzież oczekuje wiedzy w praktyce, a osoby które powinny przekazywać im wiedze na ten temat powinny być praktykami a nie teoretykami. Zbyt mała wiedza o bezpieczeństwie i zainteresowanie nią wśród młodych ludzi jest być może konsekwencją tego, ze żyjemy w państwie stabilnym i bezpiecznym, które nie ma bezpośredniego zagrozenia swoich interesów narodowych. Spokojne czasy w jakich zyjemy powodują, że zainteresowanie bezpieczeństwem wśród młodych pokoleń maleje.