Osiągnięcia techniki polskiej Osiągnięcia techniki polskiej. Sporymi stosunkowo sukcesami mogła się poszczycić również polska technika. W II Rzeczypospolitej rozwinęło się wiele Jej dziedzin, mimo iż wymagało to dużych inwestycji, przekraczających często możliwości kraju. Poważne osiągnięcia można było odnotować w kolejnictwie. Po usunięciu ogromnych zniszczeń przystąpiono do modernizacji transportu kolejowego i budowy linii łączących miasta położone na obszarze trzech byłych zaborów (np. Warszawa-Poznań, Warszawa-Kraków). Wybudowano też wielką magistralę węglową Śląsk-Gdynia. Szczególny nacisk położono na rozbudowę linii kolejowych w trakcie budowy Centralnego Okręgu Przemysłowego. Zelektryfikowany został węzeł warszawski, a na długich trasach wprowadzono szybkie pociągi ekspresowe tzw. torpedy i luxtorpedy. Koleje polskie słynęły w Europie z punktualności. Twierdzono żartobliwie, że według kursowania pociągów polskich można regulować zegarki. Znaczne sukcesy odniesiono w dziedzinie radiofonii. Już w 1922 r. wybudowano na Bemowie (dziś dzielnica Warszawy) radiostację transatlantycką o wielkiej mocy, do utrzymywania łączności ze statkami na dalekich morzach. Prowadzono również doświadczenia z krajowymi stacjami nadawczymi. Dzięki temu w 1926 r. rozpoczęła nadawanie stałych audycji radiostacja warszawska, a w 1930 r. działało już w Polsce 11 radiostacji - liczba abonentów radiowych wzrosła z 48 tys. w 1926 r. do około miliona w 1939 r. Rozpoczęto również próby z zastosowaniem telewizji, które przerwane zostały wybuchem wojny. Przy milionie zarejestrowanych odbiorników, liczba słuchaczy wynosiła kilka milionów. Stwarzało to możliwości wprowadzenia nowych form kształcenia, informowania społeczeństwa i podnoszenia jego kultury. Systematycznie rozbudowywano Gdynię, która już w roku 1933 stała się największym portem na Bałtyku i z roku na rok jej ranga wzrastała. Była ona też jednym z najnowocześniejszych portów. Przed samą wojną rozpoczęto też w Polsce budowę pierwszych statków dalekomorskich. W trzy lata po powstaniu pierwszej lotniczej linii pasażerskiej na świecie utworzono w Polsce regularną linię lotniczą między Warszawą a Gdańskiem (1922), a w krótkim czasie uruchomiono połączenia z innymi miastami w kraju i za granicą. W 1929 r. powstało przedsiębiorstwo „LOT". Jednocześnie polscy konstruktorzy stworzyli wiele udanych konstrukcji lotniczych. Sam Wojciech Rogalski ma na swoim koncie 21 egzemplarzy, a sportowe samoloty z serii RWD odnosiły zwycięstwa na międzynarodowych zawodach lotniczych. W 1932 r. dwaj polscy piloci Franciszek Żwirko i Stanisław Wigura na samolocie RWD-6 zwyciężyli w międzynarodowym challange’u. W 1933 r. Stanisław Skarżyński na RWD-5 przeleciał samotnie przez południowy Atlantyk, a w 1934 r. polscy piloci Jerzy Bajan i G. Pokrzywka znów wygrali międzynarodowe zawody na RWD-9. Polscy inżynierowie i technicy skonstruowali i rozpoczęli seryjną produkcję doskonałego średniego bombowca „Łoś" i myśliwca PZL-P-24. Były to samoloty o doskonałych walorach technicznych. Na wystawie w Belgradzie „Łoś" wygrał konkurencję z samolotami wielu renomowanych firm zagranicznych i dobrze spisywał się we wrześniu 1939 r. Rozpoczęto również produkcję samolotów pasażerskich opracowanych przez polskich konstruktorów pod przewodnictwem Jerzego Rudlickiego. Ten sam Rudlicki udoskonalił później wyrzutnie bombowe Władysława Świąteckiego, które powszechnie stosowano w samolotach brytyjskich i amerykańskich Superfortecach B-17. Polskim wynalazkiem wojskowym był także karabin przeciwpancerny. Na jego konstrukcji oparte były w czasie II wojny światowej radzieckie rusznice przeciwpancerne. W Polsce produkowano przed wojną także prototypy pływających czołgów i dział samobieżnych (Ursus). Różycki - także sławny Polak - wynalazł przed wojną silnik beztłokowy (spalinowy) opatentowany w międzynarodowym biurze patentów. Po II wojnie światowej, gdy wygasły prawa patentowe, a żadna z polskich wytworni nie zainteresowała się tym wynalazkiem, zachodnioniemiecka fabryka wypuściła próbną serię samochodów zaopatrzonych w ten silnik. Nazwano go silnikiem Wankla. Kontr-Enigma-osiągnięcie bez precedensu. Do osiągnięć polskiej techniki o zupełnie wyjątkowym znaczeniu należy skonstruowanie przez zespół: Marian Rejewski, Jerzy Różycki i Henryk Zygalski, urządzenia do deszyfrażu (odczytywania) niemieckich szyfrów wojskowych kodowanych przez maszynę o nazwie Enigma. Niemcy byli tak pewni swojego wynalazku, że stosowali go podczas II wojny światowej i udostępnili go swoim sojusznikom Japończykom. Polacy przed samą wojną przekazali Francuzom i Anglikom dwa egzemplarze wyprodukowanej w Polsce kontr-Enigmy, a ci z kolei przekazali tę tajemnicę Amerykanom. Przez cały czas trwania wojny alianci swobodnie odczytywali zaszyfrowane rozkazy niemieckie i japońskie. O tym, jak wielkie znaczenie przywiązywano do posiadania kontr-Enigmy może świadczyć następujący fakt. W 1940 r., w czasie bitwy o Anglię, wywiad doniósł Churchillowi, że rozszyfrowano rozkaz Goeringa, aby niemiecka flota powietrzna starła z ziemi angielskie miasto Coventry. Gdyby Anglicy nie dopuścili do tego, wyszłoby na jaw, że znają niemieckie szyfry i Niemcy zmieniliby je. Churchill wolał więc poświęcić Coventry, niż stracić kontr-Enigmę!