Niewątpliwie w dzisiejszych czasach problem kiboli i tzw. blokersów jest dużym zagrożeniem dla społeczeństwa. Coraz częściej słyszy się o starciach policji z grupami pseudokibiców lub niszczeniu mienia przez grupy młodzieży z blokowisk. Przykładem takiego zachowania mogą być ostatnie zamieszki na stadionie Arki Gdynia gdzie kibice zdemolowali stadion i narazili klub na wysokie koszty. Gdyby nie interwencja służb mundurowych mogliby na tym ucierpieć zwykli obywatele. Kolejnym przykładem dewastacji mienia publicznego może być wybryk dwójki nastolatków z Kielc , którzy pod wpływem alkoholu zniszczyli przystanek autobusowy. Jak widać w takim środowisku obywatele nie mogą czuć się bezpiecznie. Gdyby nie patrole policyjne oraz inne metody zapobiegania przestępczości strach by było wyjść na ulice po zmroku lub wybrać się z bliskimi na mecz ulubionej drużyny. Jednak aby mówić o bezpieczeństwie należy wiedzieć czym ono jest. Definicja jaką podaje słownik języka polskiego brzmi: „Bezpieczeństwo jest to stan niezagrożenia, spokoju, pewności” , oznacza to więc, że bezpieczeństwo to stan psychiczny w którym człowiek czuje się wolny od wszelkiego rodzaju zagrożeń. „Człowiek mający poczucie bezpieczeństwa jest szczęśliwy, radosny i nie odczuwa lęku. Jest spokojny psychicznie. Bezpieczeństwo jest jedną z najważniejszych potrzeb człowieka, a jej zaspokojenie pozwala na prawidłowy rozwój osobowy, emocjonalny i psychiczny” . Jednak my w kontekście zagrożeń ze strony subkultur powinniśmy mówić o bezpieczeństwie publicznym, które encyklopedia PWN definiuje jako: „ogół warunków i instytucji chroniących życie, zdrowie i mienie obywateli oraz majątek ogólnonarodowy, ustrój i suwerenność państwa przed zjawiskami groźnymi dla ładu prawnego” . Według tych definicji, chuligani i pseudokibice naruszają podstawowe potrzeby społeczne takie jak:  potrzebę bezpieczeństwa osobistego,  bezpieczeństwa publicznego,  porządku publicznego,  ochronę przed dewastacją i zanieczyszczeniem środowiska,  dostęp do instytucji oświatowych i edukacyjnych,  dostęp do placówek handlowych i usługowych. Jeśli już mówimy o tego typu zagrożeniach należałoby również je zdefiniować. Zacznijmy od blokersów, ponieważ blokers również może być kibolem. Blokersi to nic innego jak grupa sfrustrowanych, uważających się za pozbawionych perspektyw młodych ludzi zamieszkujących blokowisko. Jest to zróżnicowane środowisko pod względem wieku i wykształcenia, ponieważ są to ludzie bezrobotni. Można ich spotkać na osiedlowych podwórkach, gdzie większość czasu spędzają pijąc alkohol, paląc papierosy oraz marihuanę. W grupie są agresywnie nastawieni do otaczającej rzeczywistości, używają wulgarnego języka i mają konflikty z prawem. Wyznacznikiem szacunku i „poważania na dzielnicy” jest siła fizyczna. Blokersi interesują się sportem, głównie piłką nożną oraz sportami siłowymi( kulturystyką). Twierdzą że każdy ma swój styl. Zazwyczaj ubierają się w dresowe spodnie, sportowe buty oraz szerokie bluzy z kapturem. Ubiór ten jest noszony niezależnie od sytuacji życiowej oraz aspiracji. Pieniądze wydają na zabawę oraz używki. Młodsi blokersi (16-18 lat) rzadko chodzą do barów, raczej odwiedzają supermarket i kupują tanie piwo, po czym wracają na osiedle. Wszyscy blokersi swój wolny czas wypełniają spotkaniami z kolegami pod sklepem, na ławce lub na klatce schodowej. Subkultura ta niesie za sobą następujące zagrożenia:  zachowania agresywne,  narkotyki, alkohol, tytoń,  wywieranie nacisku, prowokowanie,  wywieranie presji w przypadku rezygnacji z kontaktów z grupą, poniżanie, oddziaływanie na psychikę,  zaczepki słowne, bójki  kradzieże,  dewastacja i malowanie obiektów publicznych Kolejna grupa czyli kibole jest bardziej „rozbudowana” można ją podzielić na kilka kategorii:  Chuligani (Hoolsi)  Ultrasi ( grupy zajmujące się oprawą meczu tj. koszulki, szaliki, flary, flagi itp.)  Pikniki( zwykli kibice) My zajmiemy się pierwszymi dwoma kategoriami, ponieważ to one są agresywne, źle wpływają na postrzeganie kibiców oraz zagrażają bezpieczeństwu. Hoolsi czyli po prostu chuligani, bojówkarze jest to grupa o której mówi się, że mogą stać do boiska plecami. Ich głównym celem nie jest obejrzenie meczu lecz walka z grupą chuliganów przeciwnej drużyny. Walczą w imię swojego klubu chcąc udowodnić że są najlepsi. Chuligani podobnie jak inne grupy kibiców również mogą, jeżeli chcą uczestniczyć w organizowaniu dopingu, wyjazdów itd., ale walki z innymi ekipami chuligańskimi pozostają dla nich sprawą priorytetową. „Chuligani występują w większych grupach i wykazują wysoką skłonność do agresji, co niekoniecznie dotyczy ich codziennego zachowania, gdyż w skład tych grup wchodzą najczęściej ludzie młodzi, jednak wywodzący się z zupełnie różnych środowisk i warstw społecznych. Jedni pochodzą z tzw. dobrych domów, są studentami, mają własną rodzinę, dobrze płatną pracę itd.; drudzy pochodzą z rodzin patologicznych i mieszkają w najbiedniejszych dzielnicach. Poza areną wydarzeń sportowych obie agresywnie do siebie nastawione grupy spotykają się na tzw. ustawkach, podczas których dochodzi do regularnej bijatyki. Miejsca ustawek są przeróżne, jednak w celu uniknięcia szybkiej interwencji ze strony policji zazwyczaj bywają nimi lasy i rzadko uczęszczane miejsca na skraju miasta. To właśnie policja jest uważana przez chuliganów za ich największego wroga i nienawidzące się grupy chuliganów gdy tylko mają do tego okazję łączą się pod szyldem nienawiści do policji, szczególnie gdy ta ingeruje w konflikt między nimi.” Ultrasi to w skrócie ta grupa kibiców która najgłośniej śpiewa, krzyczy oraz wymachuje szalikami. Dla tych osób klub sportowy oraz drużyna jest całym życiem, niejednokrotnie ważniejszym od rodziny, co jest bardzo dobrze ukazane w filmie „Skrzydlate świnie” w reżyserii Anny Kazejak-Dawid.” Priorytetem ultrasów jest dbanie o wizerunek klubu sportowego, szanowanie barw klubowych (m.in. flag, szalików klubowych, które kibice uznają za klubowe i kibicowskie insygnia) obrona ich podczas ataków chuliganów wrogich ekip. Aktywnie występują w obronie ruchu kibicowskiego, swoich praw, stąd sprzeciwiają się m.in. działaczom klubowym, a także centralnym związkom sportowym (również UEFA), urzędnikom i mediom kiedy ich działalność godzi w interesy kibiców. Przeciwnikami ultrasów są również służby porządkowe (policja, ochrona stadionu, stewardzi) szczególnie w związku z interwencjami naruszającymi godność i prawa, którymi się kierują fani sportu. Nie akceptują daleko posuniętej komercjalizacji zawodów, obiektów i klubów sportowych. Nie aprobują zmian w nazwach i godłach klubowych podyktowanych przez sponsorów strategicznych. Krytycznie odbierają obecne normy dotyczące np. transferów zawodników do innych klubów, zwłaszcza wychowanków i przede wszystkim rozmaite restrykcje wobec kibiców, z zakazem używania pirotechniki podczas zawodów na czele. ” Jak widać grupy pseudokibiców niosą za sobą szereg niebezpieczeństw. Począwszy od zagrożeń na stadionie takich jak pirotechnika, obrzucanie różnymi przedmiotami drużyny oraz kibiców przeciwnika ( niekiedy narzędziami niebezpiecznymi jak to miało przypadek w Krakowie w październiku 1998 roku podczas meczu Wisła-Parma kiedy to rzucono nożem we włoskiego piłkarza Dino Baggio ). Również niebezpiecznymi momentami jest sam dojazd na mecz. Wszyscy znają sytuację z tzw. „pociągów widmo”. Pijani, agresywni młodzieńcy przystrojeni w barwy klubowe demolują wagony, napadają na podróżnych i personel obsługujący pociąg. Przynależność do kiboli ma destruktywny wpływ na psychikę młodzieży, której imponuje agresywne brutalne zachowanie innych. Skoro już znamy zagrożenia jakie wywołują blokersi oraz kibole należałoby się zastanowić jak można uniknąć tego typu niebezpieczeństw. Kluczową rolę odrywają oczywiście służby porządku publicznego takie jak Policja, Straże Gminne oraz Miejskie, Służba Ochrony Kolei. Wzmożone patrole w miejscach takich jak boiska szkolne, okolice sklepów, przystanków autobusowych oraz osiedla są dobrym rozwiązaniem. Problem chuligaństwa na stadionach można rozwiązać poprzez konstruowanie stadionów niepozwalających dostać się kibicom na płytę boiska lub instalując siatki odgradzające kibiców różnych drużyn od siebie. Jednak najważniejszym sposobem aby uniknąć niebezpieczeństwa jest świadomość tych zagrożeń oraz asertywność. Przede wszystkim należy zwracać uwagę na zachowanie swoich dzieci, ponieważ to rodzina ma dać poczucie wartości i bezpieczeństwa a nie grupa podwórkowa czy przestępcza. Jeśli metody konwencjonalne nie pomagają trzeba zachować się rozsądnie i unikać sytuacji typu „ zły czas i miejsce”. Wychodząc po zmroku unikajmy ciemnych bram oraz nie zwracajmy uwagi grupie młodzieży która siedzi na ławce i pije piwo, idąc na mecz z dzieckiem siadajmy w sektorze dla „pikników” a nie ultrasów. Podsumowując chciałam jedynie zwrócić uwagę, że nie każdy blokers jest przestępcą jak również nie każdy kibic w szaliku jest chuliganem. Problem chuligaństwa stadionowego istnieje nie tylko w Polsce. Na całym świecie władze borykają się z tym problemem. Na szczęście kibole mają coraz większą świadomość i „starają się” nie demolować każdego stadionu, ponieważ władze typu FIFA nakładają kosztowne kary finansowe na klub, kibica oraz wprowadzają zakazy stadionowe. Problem blokersów jest bardziej wykreowany przez media niż sam tak naprawdę istnieje. Młodzież z blokowisk jest „skazana” na nudę ponieważ coraz częściej usuwa się boiska czy place zabaw na osiedlach.

Bibliografia:  Bezpieczeństwo społeczności lokalnych, Andrzej Urban, Warszawa 2011, rozdział 1  Blokersi, www.ściąga.pl, http://www.sciaga.pl/tekst/53435-54-blokersi  Pseudokibice, problem chuligaństwa w Polsce i na świecie, metody zwalczania. , www.ściąga.pl , http://www.sciaga.pl/tekst/53003-54-pseudokibice_problem_chuliganstwa_w_polsce_i_na_swiecie_metody_zwalczania .