Analizując przedstawiony fragment można przedstawić sylwetki dwóch postaci Kazimierę Wąsowską i Wokulskiego. Widzimy z przedstawionego fragmentu ,że Stanisław już od samego początku jest oczarowany wdziękiem kobiety. Cały czas porównuje ją z Izabelą Łęcką ,do której mężczyzna ma również ogromną słabość. Należy podkreślić to, iż do samego końca nie jest on ugięty w swym postępowaniu pomimo to, że jest przez cały czas kokietowany przez kobietę. Wąsowska jest świadoma swego piekna, dlatego na niemal każdym kroku próbuje zwrócić na siebie uwagę.