W renesansie spotykamy sie z dwojakim odbieraniem natury w utworach „Pieśń świętojanska o sobótce” oraz „hymn”. Z jednej strony ludzie renesansu pokroju Kochanowskiego widza w faunie i flore odbicie ideału stwory. Z drugiej natomiast wychwalają doskonałość prostego utopijnego życia polskiego chłopa .W pieśni o sobutce autor ukazuje nam arkadię. Krainę wiecznej szczęsliwości w ktrórej każdemu żyje się dobrze. Wnuki pokamają swoim dziadką, żony swoim mężą. Wszystko współistnieje w idealnej harmonii. Sądzę,że poeta w utworze tym utrwala obraz tego co wydaje mu się najcenniejsze. Ukazuje cudowność i doskonałość prostego życia,którego mógł zakosztować mieszkając w swoim dworze w Czarnolesie. Wychwala on piękno przyrody oraz wszystkie aspekty chłopskiego życia. Słowa : „Wsi spokojna, wsi wesoła” dowodzą,że autor uważa ten zakątek za miejsce idealne. Pomimo swej światowości i zwiedzeniu licznych krain uważa on Polską wioskę za miejsce najszczęśiwsze na całym świecie. Świat wydaje się być idealnym darem od boga, rozpieszcza ziemskich mieszkańców oraz zapewnia im dobrobyt.Hymn jest obrazem idealnego świata stworzonego przez boga. Kochanowski opiewa w nim „hojne dary” jakimi uraczył nas stwórca. W imieniu zbiorowosći zwraca się on do Boga z pieśnią dziększynną. Wymienia w utworze wszelkie piękne zjawiska za jakie powinniśmi być wdzięczni Panu. Sposób w jaki wymienia on dzieła stwórcy każe nam poczuć odpowiedzialość. Wywyższająć cuda natury autor pokazuje nam ,że są one ważne. Uczy nas szacunku do natury.