Książka, której analizy postanowiłam dokonać nosi tytuł „Przyszła wojna”, autorstwa Władysława Sikorskiego. Zawiera ona przewidywania i analizy dotyczące konfliktu zbrojnego grożącego Europie, po zakończeniu I wojny światowej. Autor bierze pod uwagę ewentualność wybuchu kolejnej wojny, a także przedstawia jej przyczyny.

Liga Narodów, została utworzona w celach utrzymania pokoju na świecie. Niestety jednak jej postanowienie na tle rzeczywistym nie odniosły oczekiwanych celów. Pomysł stworzenia międzynarodowej armii, również się nie sprawdził, ponieważ władze państwowe doszły do wniosków, że w razie zagrożenia międzynarodowego, armia ta nie spełni oczekiwanych przez nich zadań. Mimo, iż nastał stan pokoju, znalazły się państwa, którym pokój bardzo nie odpowiadał. Głównie to Niemcy irytował ten zaistniały stan. Celem politycznym Niemiec stała się zamiana pokoju Wersalskiego na pokój niemiecki. Za to Rosja sowiecka obrała sobie za cel rozszerzenie horyzontów swojego komunizmu na skalę światową. Autor książki przedstawia, że biorąc pod uwagę Rosję, ma ona dwa rodzaje suwerenności: socjalną i solidarną. Ukazuję nam również w jaki sposób Hitler podchodzi do panującego pokoju. Precyzyjnie wyraża to, iż jest mu to bardzo ‘nie na rękę’. Hitler był osobą o bardzo specyficznym charakterze. Stale pracował nad tym jak powiększyć terytorium Niemiec, a także zwiększyć ich potęgę na arenie międzynarodowej. Wyższość ponad innymi, a także siła stały się jego numerem jeden. Autor zwraca również uwagę na to, że Niemiecki pakt jest wrogo nastawiony co do sojuszu, a także Ligii Narodów. Jedynym plusem trwającego pokoju był fakt, że Rosja odłączyła się od Niemiec. Zdaniem autora powodem była słabość wewnętrzna państwa oraz zaznaczył on stan, powodujący brak pewności co do stałości pokoju, mimo zmiany poglądów przez Rosję. Zaznaczony jest również sposób podejścia Francji, która jest pokojowo nastawiona do wszystkich państw. Jednoznacznie jest określone, że istniejący pokój jest niczym innym niż jedynie tymczasowym zawieszeniem broni, który będzie trwał na tyle długo ile jego zwolennicy będą go chronić. Mimo tego nadal niepokojący jest stan uzbrojenia Niemiec. Na pierwszym miejscu stawiana jest bardzo silna jedność narodu oraz próbowanie na siłę odcięcie się od innych narodów. Biorąc pod uwagę na przykład szkolenie jednostek milicyjnych bądź oddziałów wojsk. Niemcy mimo krótkiego czasu, który nastał od zakończenia wojny bardzo szybko mobilizują się w działaniach militarnych. Rosną w siłę. Formowanie dużej liczby wojsk oraz rezerw wojskowych nie zabiera im zbyt wiele czasu, mając na uwadze fakt, że to właśnie Niemcy posiadają największą liczbę młodych mężczyzn, których zaciągają do wojska. Ze względu na przekonania i wierzenia, siła oraz potęga Niemiec znacząco rośnie, co powoduję zagrożenie z ich strony. Władze państwowe za wszelką cenę próbują osiągnąć samowystarczalność narodu. Największy nacisk jest położony na przemysł chemiczny, dlatego też tworzona jest coraz to większa ilość placówek przemysłowych. Inne państwa bardzo liczą na stronę Niemiec choćby ze względu na ich płatowce. Jest to pewna nieścisłość. Kraj, który nie powinien posiadać własnych samolotów, posiada je i to w najlepszej jakości. Lotnictwo w państwie Niemieckim góruje i to na skali światowej. Posiadają najlepsze samoloty również stale rozwijając lotnictwo. Ukazany jest fakt, że cała siła ich kraju jest skupiona właśnie w lotnictwie. Zwracając się ku marynarce, to ona również jest w stałej rozbudowie. Fundusze są przeznaczone w celu rozbudowy i ulepszenia poziomu marynarki. Rzesza jest zagrożeniem ze strony militarnej, ale jak na razie nie posiada odpowiednich ku temu warunków. Wywołanie potencjalnej wojny z ich strony mogłoby potoczyć się nie koniecznie po ich myśli ze wzglądu na połączenie Francji z Belgią dodatkową Anglią, a także Czechosłowacją oraz Polską. Tym bardziej, że ta ostatnia ma sojusz z sowietami. Niemcom potrzeba sojusznika, aby zawojować nad Europą np. Węgry, którym również zależy na obaleniu sojuszu polsko – francuskiemu, osłabieniu Polski, obiecaniu sojuszu, który doprowadziłby do niczego innego niż powtórki z wydarzeń rozbiorowych. Ze względu na dużą liczebność, a także wysoki przyrost naturalny, zagrożeniem stają się Japonia i Chiny. Potencjalnym planem Japonii było podbicie Syberii. Nie należy także zapominać o przemyśle, który dzięki taniej sile roboczej znacząco rośnie w siłę. Duża liczba pracowników, niskie stawki, które ich zadowalają wpływają znacząco na rozwój gałęzi jaką jest przemysł. Wojna, która miała nastąpić, ta ‘przyszła wojna’ to zagrożenie dla wszystkich państw. Cel za jaki obrała Francję Trzecia Rzesza, odzyskanie kolonii, rozwinięcie się dalej na zachód, doprowadziłby do konfliktu na skalę światową. Postanowienia Ligii Narodów zakładają, że państwo członkowskie, które dopuści się ataku na inne państwo należące do sojuszu, zostanie zaatakowane przez pozostałych członków Ligii. Belgia oraz Holandia ze wzglądu na swoją niepodległość przykuła zainteresowanie ze strony Anglii. I słusznie, ze wzglądu na postęp jaki nastąpił w technologii. Obawy te nie są bezpodstawne, ponieważ Trzecia Rzesza mogłaby zaatakować Londyn bombardując go. Jedynie środki śródlądowe odrobinę w tej kwestii zawodzą. I wojna światowa miała zostać rozegrana błyskawicznie, z zaskoczenia. Biorąc to pod ogromną uwagę, pod względem obrony państwa należy przemyśleć to czy wojna zostanie rozegrana szybko czy przyjmie działanie długofalowe. Doskonałym przykładem ‘wojny błyskawicznej’ jest podbicie Prus przez Napoleona, który stał się wzorcem dla Niemiec, którzy w podobny sposób chcieli się rozprawić z Francją. Niestety jednak, Francja stanowiła wtedy zbyt dużego przeciwnika, więc Niemcom pozostało jak na razie dalsze doskonalenie się w działaniach zbrojnych. Dzięki małemu rozwinięciu się technologii, także transportu wojennego, bardziej prawdopodobne było przeprowadzenie wojny ‘błyskawicznej’. Nikt przecież nie chciał w wojnie wykorzystać wszystkich swoich zasobów zarówno w sprzęcie jak i w poziomie ludności. Pewność siebie Niemiec w wojnie z Francją była przerażająca. Zaopatrzenie wojskowe było nieporównywalne, jednakże tu zawodził system obrony militarnej. Władz powinna się skupiać w ręku nie jednostki, a w grupie. Grupa ta powinna mieć przydzielone zadania, a odpowiedzialność nie powinna spoczywać w ręku jednego człowieka. Władza polityczna również powinna się interesować sprawami wojskowymi. Ukazane jest to, że Kanclerz Niemiec podczas wielkiej wojny nie miał wolnej ręki działaniach, ponieważ był kontrolowany przez Cesarza co odbiło się na skutkach wojny. Złe stosunki w rządzie podczas prowadzenia działań zbrojnych nigdy nie będą miały korzystnego wpływu na przebieg wojny, a wręcz będą dla niej szkodliwe. Walka zewnętrzna to walka zbrojna, a walka wewnętrzna powoduje całkowite rozbicie strategii wojennej i to od samego środka. Nowoczesna wojna wychodzi z założenia, że rząd musi interesować się konfliktami w państwie, a także prowadzić działania w taki sposób, aby ograniczyć ilość ofiar do minimum. W razie wojny po winne być wydzielone odpowiednie komórki, które w razie zagrożenia mogły natychmiastowo zareagować. Jednakże poważne decyzje powinien podejmować głównodowodzący. Według Sikorskiego wojna to nie tylko konflikt militarny, ale także gospodarczo- administracyjny. Właśnie w taki sposób, w takim toku myślenia Niemcy zostali zgubieni, ponieważ nie przygotowali się na długofalowość wojny. Bardzo ważny jest podział polityczny i wojskowy. Z powodu braku jednego z tych pionów zostanie zachwiana równowaga państwa, co doprowadzi do klęski militarnej. Autor książki bierze pod lupę także ‘współczesną wojnę’, której kierownictwo ma za zadanie łączyć aspekty polityczne, ekonomiczne, a także militarne. Jedna osoba nie może sprawować tak odpowiedzialnego stanowiska, ponieważ bardzo łatwo byłoby o pomyłkę, która mogłaby przynieść opłakana skutki. Bardzo dużą popularnością cieszy się tzn. ‘atak gazowy’, ponieważ bardzo trudno jest się przed nim uchronić. Najskuteczniejszą ochroną przed tego typu atakiem są czołgi bądź płatowce. Ważne jest to czy ludność potrafi uporać się z zagrożeniem jaki stanowi gaz, czy też po prostu siać popłoch. Również istotną rolę odgrywa zgranie wśród jednostek wojskowych, wśród żołnierzy oraz to czy są odpowiednio szkoleni przez swoich dowódców. Zadaniami armii jest sumienne i należyte wykonywanie swoich obowiązków oraz odseparowanie się od emocji. Obrona i ochrona kraju to najbardziej istotne wyzwanie dla żołnierza, a także nie należy zapominać o tworzeniu planu koncepcji przeciwnika. W tym momencie armia rozchodzi się na gałęzie: zawodową oraz wyborową, a także można podciągnąć pod to milicję. Połączenie strategii zawodowej i wyborowej powoduje powstanie jednej skutecznej strategii. Milicja mimo podobnych celów w sprawie obrony i ochrony kraju niestety nie sprawdziła się tak dobrze jak wojskowość. Okazała się zbyt słaba do celów militarnych. Tak więc jak stworzyć armię składającą się ze świetnie wyszkolonych żołnierzy? Odpowiedzią jest wprowadzenie obowiązkowej służby zasadniczej. Taki plan jest najbardziej korzystny, ponieważ kiedy nastaje stan pokoju, armia ma czas na szkolenie kandydatów na żołnierzy. W takim wypadku nie należy obawiać się o to, że gdy nastąpi nieoczekiwana wojna, nie będzie kogo wysłać na fronty. Nawet kadeci, którzy uzyskali już status żołnierza nie powinni być wysyłani od razu na fronty. Doświadczenie, powinni oni nabywać u boku doskonale wyszkolonych instruktorów. Wprowadzenie obowiązkowej służby wojskowej ma na celu zwiększenie zainteresowania młodzieży w temacie militarnym. Niestety pomimo ogromnej ilości chętnych, państwa zazwyczaj nie posiadają odpowiednich środków do szkolenia tak ogromnej liczby chętnych. Już od bardzo dawnych czasów to człowiek był najważniejszą jednostką podczas wojny. Postęp powoduje, że nowoczesna wojna to rządy maszyn, co powoduje zmiany w strategii obronności. Budowa tych maszyn pochłaniać będzie bardzo wiele pracy, a także zasobów. Konstruktorzy oraz cywile nie będą mogli narzekać na brak pracy. Przyszła wojna będzie się bardzo różnić od tych, które już nastąpiły. Nacisk kładziony jest na czołgi, które mimo swojej skuteczności są bardzo drogie w utrzymaniu, ale za to stanowią najlepszą ochronę przed atakiem gazowym oraz ich pole rażenia jest dość duże. Piechota mimo, iż jest słabsza działaniu od czołgów, nadal stanowi istotną rolę na frontach. Do pełni wykonywania swoich działań potrzebują odpowiedniego sprzętu. Czołgi jak już wspomniałam, są motorem przyszłej wojny, jednak one również posiadają swoje wady. Na przykład są tereny gdzie ciężka artyleria nie będzie miała możliwości wjechać. Wtedy na pomoc rusza piechota. Zastanie w czasach wyłącznie piechoty i przystanie na niej, doprowadzi tylko do przegranej. Należy otworzyć się na nowe technologie. Lotnictwo i marynarka odgrywają także znaczące role. Każdy kraj ma za zadanie bronić swojej niepodległości oraz musi być przygotowany do obrony i ochrony, zarówno narodu jak i ludzi. Tym bardziej biorąc pod uwagę rosnącą potęgę Niemiec. Niemcy tworzą zagrożenie, ale należy przygotować taktykę obronną oraz mobilizować się w działaniach.