W słowniku polskim odnaleźć można wiele synonimów terminu zarzadzanie zasobami ludzkimi. Przeciętny człowiek nie mający styczności z ta specjalnością nie zauważa różnic, i uważa, ze dobór słownictwa jest dziełem przypadku. Jednakże dla specjalistów z dziedziny zarzadzania zasobami ludzkimi dobór słów ma olbrzymie znaczenie. Zarzadzanie kadrami, administrowanie zatrudnieniem, gospodarowanie czynnikiem ludzkim, zarzadzanie personelem, zarzadzanie praca bądź zarzadzanie zasobami pracy zarzadzanie potencjałem społecznym to niektóre z terminów używanych zastępczo !!. Pod koniec XX wieku w naszym kraju upowszechniły się terminy które w swej budowie zawierają słowo zarzadzanie. Zwłaszcza zarzadzanie zasobami ludzkimi bądź zarzadzanie personelem. Termin zarzadzanie potencjałem społecznym propagowany przez prof. Krystynę Bolestę-Kukułkę zaczerpnięty od autorów francuskich, nie przyjął się w Polsce. W literaturze przedmiotu można spotkać również termin zarzadzanie kapitałem bądź zarzadzanie kapitałem intelektualnym, pojęcia te również w pełni nie odzwierciedlają problemu i nie są tożsame z zarzadzaniem zasobami ludzkimi. Terminów dotyczących tego zagadnienia jest naprawdę wiele. Ciężko określić które najbardziej dotyka tematu istoty znaczenia człowieka w organizacji. Jest to problem z punktu widzenia nauk społecznych, porównując je z naukami ścisłymi wypadają bardzo niekorzystnie gdyż w drugim przypadku niejednoznaczność słów byłaby nie do pomyślenia. Nie chodzi tu jednak wyłącznie o zmianę terminologii, a o coś dużo ważniejszego w tej dziedzinie czyli nowa filozofię zarzadzania, tak ważnym zasobem jakim jest człowiek. Określenie zarzadzania zasobami ludzkimi w skrócie ZZL, ma swoje korzenie w literaturze amerykańskiej. Jest dosłownym tłumaczeniem anglojęzycznego terminu Human Resource Management w skrócie HRM. Oznacza ono pewnego rodzaju podejście do „sprawowania funkcji personalnej w przedsiębiorstwie” Na przestrzeni lat 80 zachodziły dynamiczne zmiany w otoczeniu zewnętrznym i wewnętrznym organizacji. Wzrosło znaczenie wszystkich grup zawodowych, zmieniono zdanie na temat przydatności i znaczenia człowieka w organizacji. Pracowników na poszczególnych szczeblach zawodowych zaczęto traktować jako aktywa firmy przyczyniające się do wzrostu rentowności firmy, a nie jak dotąd jako „składnika kosztów działalności.” Podejmując się więc wyzwania zdefiniowania terminu zarzadzania zasobami ludzkimi należałoby najpierw zająć się terminem zasobu ludzkiego. Podążając za myślą Aleksego Pocztowskiego należy przyjąć, że człowiek nie jest zasobem, a jedynie nim dysponuje. Zasób według autora to wiedza, zdrowie, wartości, zdolności, umiejętności, postawa oraz motywacja. Następnie należy zdawać sobie sprawę z tego że właścicielem zasobu ludzkiego są pracownicy i to oni decydują w jakim stopniu zaangażować swój zasób do wykonywanej pracy. Tak więc organizacja ma ograniczony wpływ nad funkcjonowaniem zasobu ludzkiego w przedsiębiorstwie.