Abraham Lincoln urodził się 12lutego 1809 roku w hrabstwie Hardin, Kentucky zm. 15 kwietnia 1865 w Waszyngtonie – szesnasty prezydent Stanów Zjednoczonych. Człowiek, który dokonał zamachu na prezydenta, John Wilkes Booth, był sympatykiem Konfederacji. Zamachowiec również był był aktorem i radykalnym zwolennikiem Południa, którego intencją było także zamordowanie wiceprezydenta Andrew Johnsona i sekretarza stanu Williama Sewarda[2]. Początkowo jednak nie planował zabójstwa, a jedynie uprowadzenie Lincolna[9]. Chciał porwać go z jego letniej rezydencji Old Soldier’s Home, oddalonej o 5 km od Białego Domu, a następnie przewieźć go do Richmond i oddać Konfederatom[9]. Takie działanie mogłoby wymusić na Północy zakończenie działań wojennych, uwolnienie jeńców z Południa przetrzymywanych w więzieniach i uznanie secesji[9]. Konfederaci już wcześniej planowali porwanie Lincolna, lecz uznali, że przedsięwzięcie to jest nie do wykonania[9]. Do realizacji tego planu, Booth zrekrutował Michaela O’Laughlena i Samuela Arnolda, do których wkrótce dołączyli: David E. Herold, George A. Atzerodt, Lewis Thornton Powell i John H. Surratt[10]. Ich spotkania początkowo odbywały się w domu Maggie Branson, a następnie u Mary Surratt[10]. Booth przyłączył się do tzw. „Kanadyjskiego Gabinetu” Konfederacji, który działał w Montrealu[10]. Pojechał tam w październiku 1864 i uzyskał od „Gabinetu” obietnicę pomocy w porwaniu Lincolna, a wracając stamtąd zakupił karabiny, rewolwery, sztylety i kajdanki. Po zaprzysiężeniu prezydenta na drugą kadencję, Booth, wraz z najbliższymi współpracownikami dowiedzieli się, że prezydent będzie 17 marca przebywał w szpitalu wojskowym niedaleko swojej rezydencji[11]. Jednak Lincoln w ostatniej chwili zmienił plany i pojawił się na uroczystości wręczenia sztandaru Konfederacji gubernatorowi Indiany. Kolejną szansę na uprowadzenie, spiskowcy mieli 11 kwietnia 1865, kiedy to prezydent przemawiał z okna Białego Domu. Wypowiedź, a także fakt kapitulacji Konfederatów (12 kwietnia), rozzłościła Bootha na tyle, że zmienił on zamiar uprowadzenia na zabójstwo[11]. Dwa dni później, w Wielki Piątek rano, dowiedział się, że Lincoln będzie wieczorem przebywał w teatrze Forda, po czym podjął decyzję o zamordowaniu go[11]. Pozostał wówczas w teatrze na próbie, aby wybrać najdogodniejszy moment zabójstwa, a następnie udał się do Pumphrey’s Libery Stable, by wynająć konia, którym zamierzał uciec[11].. O godzinie 11.00, 15 kwietnia, Abraham Lincoln przebywał na posiedzeniu gabinetu, na którym podjęto decyzję o powojennej okupacji Południa[1]. Posiedzenie rządu zakończyło się o godzinie 14.00, a prezydent udał się na przejażdżkę powozem[1]. Wieczorem miał, wraz z generałem Grantem i żonami, wziąć udział w przedstawieniu w teatrze Forda[13].. Po ich przybyciu do teatru, orkiestra przerwała grę aktorom i odegrała tradycyjną melodię powitalną dla prezydentów: „Hail to the Chief”; następnie sztuka została wznowiona[14]. W tym czasie, John Wilkes Booth przebywał w sąsiadującym z teatrem barze[14]. Ponieważ był aktorem, dobrze znał drogę do loży prezydenckiej i wiedział, że nikt nie zatrzyma go po drodze[14]. W czasie trzeciego aktu, zakradł się do niestrzeżonych drzwi i odczekał na moment oklasków, które miały stłumić odgłos strzału[14]. O 22.15 uzbrojony w pistolet i sztylet, wszedł do loży i z odległości 10 cm, strzelił w tył głowy Lincolna[15]. Widząc to, major Rathbone rzucił się na zamachowca, lecz ten ranił go w ramię sztyletem[16]. Wówczas Booth zeskoczył na scenę, łamiąc przy tym piszczel w lewej nodze i uciekł[15]. Przed ucieczką jednak krzyknął „Sic semper tyrannis!” („Tak to zawsze dzieje się tyranom!”)[16]. Kula zamachowca przeszyła mózg i utkwiła za okiem – ranny prezydent siedział nieruchomo na krześle[16]. Do loży prezydenckiej natychmiast sprowadzono lekarza, obecnego na sztuce, dra Charlesa Leale’a, jednak miał on problem z dostaniem się do Lincolna, gdyż Booth zablokował drzwi loży od wewnątrz[15]. Widząc rannego męża, Mary Todd krzyknęła i straciła przytomność[17]. Wkrótce potem, w loży zjawiło się dwóch kolejnych lekarzy: Charles Sabin Taft i Albert King, którzy wspólnie orzekli, że prezydent jest w tak ciężkim stanie, że nie przetrwa transportu do Białego Domu[18]. Postanowiono przenieść Lincolna do położonego niedaleko pensjonatu Williama Petersena, do którego wkrótce potem przybył także osobisty lekarz prezydenta Robert Stone[18]. Niebawem przybyli tam również politycy: sekretarz marynarki Gideon Welles, sekretarz wojny Edwin M. Stanton, spiker Izby Reprezentantów Schuyler Colfax i senator Charles Sumner[18]. W pokoju gdzie leżał ranny prezydent, poza lekarzami i członkami rodziny, przebywali także politycy i czuwali tam całą noc[18]. Wczesnym rankiem Abraham Lincoln kilkakrotnie tracił oddech, aż w końcu zmarł o godzinie 7.22[18].Kilka dni później ciało zmarłego prezydenta przewieziono do jego rodzinnego stanu Illinois, specjalnym pociągiem, który często zatrzymywał się na stacjach, by tłumy zebranych ludzi mogły pożegnać Lincolna[2]. Jego pogrzeb odbył się 4 maja w Oak Rigde Cemetery w Springfield[16].

Abraham Lincoln was born on February 12, 1809, in Hardin County, Kentucky. He died on April 15, 1865 in Washington - was the sixteenth President of the United States. The man who made the assassination of President John Wilkes Booth was a Confederate sympathizer. Assassin was also an actor and was a radical supporter of the South, whose intention was also the murder of Vice President Andrew Johnson and Secretary of State William Sewarda. He has not planned the murder, only abduction Lincoln. He wanted kidnap him out of his summer residence of the Old soldier’s Home, 5 km away from the White House, and then transport him to Richmond and give Konfederatom. Such action would force the North end of the war, the release of prisoners from South detained in prisons and recognition of secession. For the implementation kidnappings, Booth asked for help Michael O’Laughlena and Samuel Arnold, to which soon joined: David E. Herold, George A. Atzerodt, Lewis Thornton Powell and John H. Surratt. Booth has joined the “Canadian Gabinet”, which acted in Montreal. Traveled there in October 1864 , and received from the “Cabinet” promise to help in the kidnapping of Lincoln, and returning from there bought guns, revolvers, daggers and handcuffs. Booth, with your loved ones colleagues learned that the president will be 17 March in a military hospital near his residence . However, Lincoln at the last moment he changed plans and appeared on ceremony banner of the Confederation governor of Indiana. Another chance for the abduction, the conspirators had April 11, 1865, when the president spoke from the window of the White House.The statement and the fact about surrender Confederate , angry Bootha that he changed intention to kidnapping to murder. Two days later, on Good Friday morning, he learned that Lincoln would be in the evening in Ford’s Theatre, and decided to murder him. After their arrival in theater, the orchestra interrupted playing actors and played a traditional tune of welcome for presidents: “Hail to the Chief”; then play resumed. During this time, John Wilkes Booth was in bar adjacent to the theater. Because he was an actor, well knew the way to the lodge presidential and knew that no one will stop him along the way. During the third act, sneaked to the unguarded door and waited for a moment of applause, which had to suppress the sound of the shot. About 22.15 armed with a pistol and a dagger, entered the lodge and from a distance of 10 cm, He shot in back of head Lincolna. Before escape Booth shouted “Sic semper tyrannis” (“Thus always to tyrants is happening”). Assassin’s bullet pierced the brain and stuck in the eye - wounded president sat motionless in his chair. To lodge presidential immediately was brought a doctor Dr. Charles Leale’a, but he had a problem with getting to Lincoln because Booth locked the door lodge from the inside. Shortly afterwards, in a lodge turned up two more doctors: Charles Sabin Taft and Albert King, who together have stated that the president is in such serious condition that can not survive transport to the White House. They decided to move Lincoln to located near the guest house William Petersen. Early in the morning Abraham Lincoln repeatedly losing his breath and died at 7.22. A few days later the body of the late President was transported to his home state of Illinois, a special train, which often stopped at stations, to the crowds of people could say goodbye Lincoln . His funeral was held on May 4 in Oak Rigde Cemetery in Springfield