J. Andrzejewski „Bramy raju” - Uczestnicy krucjaty są kilkunastoletni¬mi dziećmi. Uznano bowiem, że ich dziecięcą niewinność można wykorzys¬tać – mieli wyzwolić grób Chrystusa w Jerozolimie. W wyniku powszechnej spowiedzi okazuje się, że dzieci nie są wcale niewinne i że targają nimi te same mroczne żądze co dorosłymi, a poza tym przystały do krucjaty z powodów egois¬tycznych. J. Baran „Dom rodzinny” – Zderzenie dzieciństwa, które można porównać z Eliade’owską kategorią axis mundi (dawna stolica świata przez jego Wielką Izbę przebiegały wszystkie równoleżniki i południki), z obrazem tego samego miejsca po latach. Dom zapamiętany z młodości był czymś najważniejszym, z ojcem i matką na poczesnych miejs¬cach. Potem wszystko straciło swój ma¬giczny wymiar. Dziś dzieciństwo to mała szkatułka z zabytkowymi rodzica¬mi, których po prostu należy odwiedzić w każde wakacje, jak odwiedza się galerie lub muzeum. J. Kosiński „Malowany ptak” – Takim właśnie kolorowym ptakiem było dla mieszkańców wsi ukrywające się przed Niemcami żydowskie dziecko. Jego dzieciństwo to pasmo lęku, cierpień fizycznych i psychicznych, rozpaczy. Jako dziecko chłopiec ten rozumiał tyl¬ko tyle, że musi unikać Niemców, szyb¬ko pojął jednak, że wrogo traktują go także chłopi. Był inny: miał czarne, kręcone włosy i czarne oczy. Uważano, że sprowadza zło, więc wszyscy go unikali. Przestał mówić, bojąc się zdra¬dzić myśli, a w ten sposób pogłębiał obcość. Szybko uczył się, jak przetrwać, poznając całe zło świata, jego okrucień¬stwo i obrzydliwość. J.D. Salinger „Buszujący w zbożu”

• Holden uważa, że dorośli są powierz¬chowni, bezmyślni, nie rozumieją dzie¬ci, gonią za pieniędzmi, toteż ucieka od tego świata, który kojarzy mu się z sys¬temem nakazów. Całe jego dzieciństwo to okres buntu przeciwko szkole i rodzi¬com. Dobry kontakt zachowuje tylko ze swoją młodszą siostrą, Pebe, chętnie przebywa w jej towarzystwie, bawi się z nią, odwiedza wesołe miasteczko, bo pozwala mu przedłużyć dzieciństwo, be nie stawia mu wymagań, nie rozlicza go, akceptuje bez zastrzeżeń. Umie :szyć się każdym drobiazgiem, wierzy : wszystkie kłamstwa Holdena. W ten sposób chłopiec rozpaczliwie trzyma się dzieciństwa, chce się w nim ukryć jak zbożu. Ficowski „Dzieciństwo 1940″ – Powielu latach powraca wspomnienie dzieciństwa na zesłaniu w Rosji, które ływało w oczekiwaniu na powrót do wolnej Polski (wrona zbieleje, jak Polska znów będzie). Nawet Bóg zdawał się ; słuchać modlitw. Bo jak mówiono – wyjechał do Ameryki. Powrót do kraju /dawał się niemożliwością, a jednak z dziecięcą naiwnością i wiarą czekało ; na powrót Boga na białej wronie Boga, który ziściłby marzenia dzieci wszak dzieciom się nie odmawia, wracają też wspomnienia tych, którzy :ej drogi nie wrócili.

• „Zżółkła księga, gdzie uschła niezapominajka drzemie – były dzieciństwu memu lasem czarów”. (L. Staff)
• „Kraj lat dziecinnych! On zawsze zostanie święty i czysty jak pierwsze kochanie Kraje dzieciństwa, gdzie człowiek po świecie Biegł jak po łące, a znał tylko kwiecie Miłe i piękne”. (A. Mickiewicz)
• „Nie głaskało mnie życie po głowie, nie pijałem ptasiego mleka, no i dobrze, no i na zdrowie, tak wyrasta się na człowieka”. (W. Broniewski)
• „Jeżeli cierpienia dzieci mogą dopełnić sumy cierpień, która jest niezbędna do kupienia prawdy, to z góry twierdzę, że cała ta prawda nie jest warta takiej ceny”. (F.M. Dostojewski)
• „Polały się łzy me czyste, rzęsiste Na me dzieciństwo sielskie, anielskie”. (A. Mickiewicz)
• „Należy chwytać szczęście w przelocie, bo często za całe oparcie i pociechę w życiu ma się tylko wspomnienie szczęśliwego dzieciństwa”. (A. Daudet)
• „Dzieciństwo jest snem rozumu”. (J.J. Rousseau)
• „Nie ma dzieci, są ludzie”. (J. Korczak)
• „Dzieci nie są złośliwe, dzieci są złe”. (Z. Freud)
• „Długo trąci tym dzbanek, czym nasiąknie za młodu”. (Horacy)
• „Oszczędzaj łez swoim dzieciom, aby miały czym płakać nad twoją trumną”. (Pitagoras)
• „Dzieci są zakałą ludzkości”. (A. Slonimski)
• Kochaj swoje dzieci sercem, ale wychowuj je ręką. (przysłowie ukraińskie)
• Dziecko, które nie zna pieszczoty, mówiąc, nie uśmiecha się. (przysłowie abisyńskie)
• Trzeba wychować własne dzieci, żeby lepiej rozumieć swoich rodziców, (przysłowie wietnamskie) Motyw Dzieciństwa W Literaturze Motyw Dzieciństwa W Literaturze Motyw Dzieciństwa W Literaturze • Motyw dziecka w literaturze • Motyw ojca w literaturze • Motyw matki w literaturze • Arkadia dzieciństwa Bruno Schulz’a w “Sklepach cynamonowych” • Motyw ojca w literaturze • Motyw syna w literaturze • Motyw córki w literaturze