Zdrowie psychiczne, podobnie jak zdrowie, ma wiele definicji, które można ująć w trzech aspektach: - negatywnym – jako brak zaburzeń psychicznych - funkcjonalnym – jako zdolność do spełnienia określonych oczekiwań - pozytywnym – jako pełny rozwój osobowości, z umiejętnością radzenia sobie w życiu. Zdrowie społeczne – zdolność do nawiązywania, podtrzymywania i rozwijania prawidłowych relacji z innymi ludźmi

Umiejętności społeczne uważa się zazwyczaj za behawioralną stronę kompetencji społecznej, na którą składają się jeszcze inne elementy ( takie jak wiedza i zrozumienie oraz brak lęku) przesądzające o umiejętnym postępowaniu.
Do umiejętności społecznych zalicza się:
ASERTYWNOŚĆ
Cztery główne składniki:
- odrzucanie próśb
- zwracanie się z prośbą i wydawanie poleceń
- wyrażanie uczuć pozytywnych i negatywnych
- rozpoczynanie, kontynuowanie i kończenie ogólnej rozmowy
NAGRADZANIE, WZMACNIANIE
Wzmocnienia werbalne obejmują aprobatę, pochwałę, akceptację, zgodę, zachętę i współczucie. Nagrodami niewerbalnymi są uśmiechy, skinienia głową, spojrzenia, dotyk (w pewnych sytuacjach) i ton głosu. Nagrody mogą mieć również postać pomocy, prezentów, poczęstunków, porad i informacji. Nagradzające jest też zaangażowanie w przyjemne wspólne działania, takie jak sport, taniec, muzyka i spotkania towarzyskie.
KOMUNIKACJĘ NIEWERBALNĄ
Najważniejszymi elementami ekspresywności niewerbalnej są:
- zmienność wyrazu twarzy, zwłaszcza dużo uśmiechu
- liczne spojrzenia
- ściślejsze zbliżenie
- głośniejsza, bardziej ekspresyjna mowa, wyższy ton głosu
- więcej gestów skierowanych na innych, mniej – w swoją stronę (jak 	dotykanie siebie)
KOMUNIKACJĘ WERBALNĄ
Reguły właściwej wypowiedzi: powinna nawiązywać do tego, co powiedziano wcześniej, dostarczać odpowiednio wiele, lecz nie za dużo informacji, być jasna i prawdziwa.
EMPATIĘ, WSPÓŁDZIAŁANIE I WZGLĄD NA INNYCH
Empatia oznacza zdolność podzielania postrzeganych emocji innych ludzi i rozumienia ich punktu widzenia, „podejmowanie cudzej roli”.

W zaburzeniach psychicznych występuje nadmierne zaabsorbowanie sobą i niezdolność poświęcania uwagi innym. Współdziałanie oznacza uwzględnienie celów innych osób, tak jak własnych, i koordynacje zachowań umożliwiających osiągnięcie i jednych, i drugich. Wzgląd na innych jest istotą wszystkich bliskich stosunków. W miłości, małżeństwie i bliskiej przyjaźni, pojmowanych jako relacje wspólnotowe, wpływ społeczny i wymiana nagród są mniej ważne niż troska o potrzeby drugiego. ROZPOZNAWANIE I ROZWIĄZYWANIE PROBLEMÓW - wykorzystywanie informacji zwrotnych - znajomość nieformalnych reguł zachowania - wiedza dotycząca relacji społecznych AUTOPREZENTACJĘ - przedstawianie się, nie bycie anonimowym - status i rola każdej osoby w kontaktach z innymi muszą być negocjowane i - akceptowane przez innych - oddziaływanie na swój obraz w oczach innych - ratowanie straconej pozycji – przeprosiny, usprawiedliwienia, prośby o wybaczenie - ujawnianie osobistych informacji (stopniowe i wzajemne)– oznaka zaufania zażyłość