odbiorcom nie był jedynie Bóg, lecz również człowiek. W poniższej pracy przedstawię kilku wybitnych twórców renesansu, którzy w swych utworach ukazywali różne oblicza miłości. Często stanowiła ona powód wielu nieszczęść, czego przykładem jest m.in. dramat Williama Szekspira „Romeo i Julia”, w którym kochankowie pochodzą z dwóch skłóconych ze sobą rodzin. Wojna między ich bliskimi doprowadza akcję do samobójstwa głównych bohaterów. Jest to więc miłość nieszczęśliwa i tragiczna. Niemniej ważnym twórcą renesansowym był Jan Kochanowski, którego fraszki ukazują miłość i pociąg do kobiet. W niektórych swoich utworach, jak np.: „Raki”, autor okazuje kobietom swój szacunek („Wiecznie wam służę nie służę na chwilę”) oraz w żartobliwy sposób opisuje cechy płci przeciwnej („Złota tu pragną nie pragną miłości”). Kolejnym obliczem miłości jest zachwyt nad urodą kobiety, zawarty we fraszce „Do Magdaleny” również Jana Kochanowskiego. Podmiot liryczny rozwodzi się nad wspaniałością