Bibia jest to zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawanych przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Ducha Świętego. Biblia i poszczególne jej części posiadają odmienne znaczenie religijne dla różnych wyznań. W starym Testamencie jest wiele paraboli, które ukazują nam jak mamy żyć, by być dobrymi ludźmi. Będę bronił twierdzenia, że przypowieści biblijne dostarczają przykładów godziwego postępowania także dziś . Pierwszym argumentem niechaj będzie przypowieść o talentach. Uczy nas, że skoro dostaliśmy od Boga dar w postaci talentów i nieważne czy to jest jeden, dwa, trzy lub wiele talentów, to najważniejsze jest aby dalej je rozwijać, bo ktoś kto dostał jakiś talent, np. rysowania i odkrył go załóżmy w szkole podstawowej to trzeba go dalej rozwijać. Głównie chodzi mi tutaj o rolę rodziców czy też nauczycieli, bo nauczyciele przeważnie zawsze takie dziecko chcą zapisywać na kursy rysowania zabierać je na wszelakie konkursy, ale jedyną przeszkodą w tym wszystkim są rodzice tych dzieci którzy się nie zgadzają na takie propozycje nauczycieli i to jest najgorsze postępowanie rodziców jakie może być wobec dziecka które ma talent. Tłumaczą się, że ich dziecko ma być w domu bawić się z rówieśnikami, a nie jeździć na jakieś konkursy, a poszerzać talent ich dziecka będą sami w domu. Dopiero po jakimś czasie zobaczą co zrobili, jak sami „zakopali” talent swojego dziecka. Kolejnym dowodem na potwierdzenie mojej tezy będzie alegoria o Synu Marnotrawnym. Człowiek, który wziął swój cały majątek i roztwonił go, wrócił do swojego Ojca i błagał go o wybaczenie. Przypowieść ta w sposób prosty i dogłębny wyraża rzeczywistość nawrócenia. Nawrócenie jest najbardziej konkretnym wyrazem działania, miłości i obecności miłosierdzia w ludzkim świecie. W swoim właściwym i pełnym kształcie miłosierdzie objawia się jako podnoszenie w górę człowieka, jako wydobywanie dobra spod wszelkich nawarstwień zła, które jest w świecie i człowieku. Ostatnia sprawą którą chciałbym poruszyć jest historia ,,O miłosiernym Samarytaninie". Opowiada ona o losie rannego, którym nie zainteresował się nikt oprócz jednego mieszkańca Samarii, czyli poganina. Wszyscy wierzący Żydzi przechodzili obok, tylko obcokrajowiec zdecydował się udzielić pomocy potrzebującemu, również finansowej. Wiele osób także dziś jest obojętnych na krzywdę drugiego człowieka. Chrystus pokazuje nam przez tę opowieść, że nie możemy być neutralni. Wręcz przeciwnie: mamy troszczyć się o innych. Podsumowując, uważam że bibia to doskonałe żródło wiedzy na temat pomocy innm.