Ubostwo w Polsce

Przedstawienie rozmiaru i dynamiki zjawiska na tle Polski Ukazanie zróżnicowania terytorialnego i w przekroju grup społeczno-ekonomicznych gospodarstw domowych Przyczyny i Skutki ubóstwa w Polsce Minimum egzystencji - koszyk dóbr, niezbędnych do podtrzymania funkcji życiowych człowieka i sprawności psychofizycznej. Uwzględnia on jedynie te potrzeby, których zaspokojenie nie może być odłożone w czasie, a konsumpcja niższa od tego poziomu prowadzi do biologicznego wyniszczenia i zagrożenia życia. W skład koszyka minimum egzystencji wchodzą potrzeby mieszkaniowe i artykuły żywnościowe.

Przedstawienie rozmiaru i dynamiki zjawiska na tle Polski Ukazanie zróżnicowania terytorialnego i w przekroju grup społeczno-ekonomicznych gospodarstw domowych Przyczyny i Skutki ubóstwa w Polsce Minimum egzystencji - koszyk dóbr, niezbędnych do podtrzymania funkcji życiowych człowieka i sprawności psychofizycznej. Uwzględnia on jedynie te potrzeby, których zaspokojenie nie może być odłożone w czasie, a konsumpcja niższa od tego poziomu prowadzi do biologicznego wyniszczenia i zagrożenia życia. W skład koszyka minimum egzystencji wchodzą potrzeby mieszkaniowe i artykuły żywnościowe. Łączny koszt nabycia (zużycia) tych dóbr określa wartość koszyka, która stanowi granicę ubóstwa skrajnego.

Subiektywna granica ubóstwa - odpowiada w przybliżeniu poziomowi dochodów deklarowanych przez respondentów jako ledwie wystarczające.

Ustawowa granica ubóstwa – kwota dochodów, która zgodnie z obowiązującą ustawą o pomocy społecznej uprawnia do ubiegania się o przyznanie świadczenia pieniężnego. Relatywna granica ubóstwa - kwota równa 50% średnich miesięcznych wydatków gospodarstw domowych.

Ustawowa granica ubóstwa – kwota dochodów, która zgodnie z obowiązującą ustawą o pomocy społecznej uprawnia do ubiegania się o przyznanie świadczenia pieniężnego.

Minimum socjalne – wskaźnik określający koszty utrzymania gospodarstw domowych na podstawie “koszyka dóbr” służących do zaspokojenia potrzeb bytowo-konsumpcyjnych na niskim poziomie Po 1989 roku następuje nagłe pojawienie się ubóstwa, przyczyną tego jest Możliwość oficjalnego mówienia o istnieniu biedy Nasilenie się zjawiska będącego kosztem realizowanych przemian Poprzedni ustrój i gospodarka centralnie kierowana

Po 2005 roku następuje spadek dzięki ruszeniu gospodarki poprzez wejście do Unii Europejskiej

W Polsce po 1989 roku proces pogłębiania biedy przebiegał w dwóch fazach, których wspólną cechą jest zarówno rozszerzanie, jak i pogłębiania strefy ubóstwa ( coraz wiecęj ubogich, którzy są coraz bardziej biedni). W Polsce widoczne jest znaczne zróżnicowanie zasięgu ubóstwa w zależności od miejsca zamieszkania.

Największe zagrożenie biedą ma miejsce na wsi, natomiast znacznie mniejsze w miastach

Analizując rozmiary ubóstwa w układzie regionalnym, należy pamiętać, że województwo jest obszarem niejednorodnym pod względem rozmiarów zjawiska

Koszty utrzymania różnią się w obszarze regionalnym ( wyznaczanie linii ubóstwa ) Obecność osoby niepełnosprawnej w gospodarstwie domowym znacznie zwiększa ryzyko zagrożenia ubóstwem. Stopa ubóstwa skrajnego wśród osób w gospodarstwach domowych z co najmniej jedną osobą niepełnosprawną wyniosła ok. 10%. W najtrudniejszej sytuacji znalazły się rodziny, w których obecne było przynajmniej jedno niepełnosprawne dziecko do lat 16. Przestarzała struktura gospodarki Zmiany ustrojowe i rozwój mechanizmów rynkowych Uzyskiwanie świadczeń emerytalno-rentownych do 1993 roku Niekorzystne decyzje w ramach polityki ekonomicznej i społecznej Bezrobocie