Artystyczna prowokacja. Oceń i omów zjawisko odwołując się do wybranych przykładów z literatury i innych dziedzin sztuki.

      Można debatować na temat granicy prowokacji artystycznej, dopytywać się, czy czasem nie zagłębia się zbyt daleko swym destrukcyjnym zapamiętywaniu, drażniąc opinię publiczną. W taki właśnie sposób prowokacja artystyczna zmusza ludzi do krytycznego postrzegania siebie samych i całego otoczenie. Obrazić może tylko tych ludzi, którzy nie umieją wznieść się ponad swoje bardzo wąskie horyzonty. Według leksykalnych określeń prowokator to ,,ten, kto nakłania kogoś do popełnienia przestępstwa w celu skierowania przeciwko niemu postępowania karnego; tajny agent policji, który dostaje się do jakiejś organizacji konspiracyjnej w celu działania na jej szkodę”. ,,Słownik języka polskiego” dodaje, że prowokacja to ,,działanie mające na celu wywołanie u kogoś spodziewanej reakcji, często zgubnej dla niego w następstwach”. Prowokację stosują przede wszystkim artyści, literaci, ludzie twórczy, którzy nie mieszczą się w ramach tradycyjnych stylów, starych, przebrzmiałych form malarstwa czy literatury. Ich dorobek, przekraczający granicę ogólnie przyjętych zachowań, budzi nieraz żywe wzburzenie, niechęć ale to oburzenie służy destrukcji przeżytków.