Postacie literackie jako wzory do naśladowania

Dzięki lekturą przeczytanym w gimnazjum poznałam wiele wspaniałych postaci literackich. Jednak sądzę, że największe wrażenie wywarł na mnie Tadeusz Zawadzki, bohater książki pt. „Kamienie rzucane na szaniec”. Autorem tego utworu jest Aleksander Kamiński. „Kamienie na szaniec” są zaliczane do literatury faktu, lecz mimo to ta lektura jest mało znana. W tej pracy chciałabym przybliżyć jego sylwetkę oraz pokazać, że zasługuje na sławę. Tadeusz Zawadzki urodził się 24 stycznia 1921r., poległ 20 sierpnia 1943r.

Dzięki lekturą przeczytanym w gimnazjum poznałam wiele wspaniałych postaci literackich. Jednak sądzę, że największe wrażenie wywarł na mnie Tadeusz Zawadzki, bohater książki pt. „Kamienie rzucane na szaniec”. Autorem tego utworu jest Aleksander Kamiński. „Kamienie na szaniec” są zaliczane do literatury faktu, lecz mimo to ta lektura jest mało znana. W tej pracy chciałabym przybliżyć jego sylwetkę oraz pokazać, że zasługuje na sławę. Tadeusz Zawadzki urodził się 24 stycznia 1921r., poległ 20 sierpnia 1943r. Jego ojciec był profesorem, matka działaczką społeczną, a starsza siostra również była związana z konspiracją. Nadano mu pseudonim Zośka, ponieważ był obdarzony dziewczęcą urodą. Miał delikatną cerę, jasnoniebieski oczy, jasne włosy. Był wysoki, szczupły, wysportowany, interesował się sportem. Zośka był samotnikiem, jednak swoim charakterem przyciągał innych do siebie. Był bardzo związany emocjonalnie z matką, chętnie przebywał z rodziną. Cechowała go delikatność, spokojność o czym świadczy pisanie pamiętnika. Był wybitnie inteligentny, odpowiedzialny, pracowity, nie musiał przeznaczać wiele casu na naukę aby mieć dobre oceny oraz potrafił pogodzić wiele obowiązków naraz. Posiadał niezwykły talent przywódczy, był przewidujący, konsekwentny w działaniu. Zostawał wybrany na dowódcę różnych akcji poczynając od tych szkolnych, harcerskich, aż do stanowiska komendanta Grup Szturmowych. Jedna z jego udanych akcji polegała na odbiciu przewożonych więźniów. Cechował go upór, ambicja, jako jeden z niewielu w swej grupie kolegów nie potrafił tańczyć, lecz zmobilizował się i szybko opanował tą sztukę, tak samo było z pływaniem. Dbał bardziej o bezpieczeństwo swoich przyjaciół, rodziny niż o swoje. Za wszelką cenę pragnął uwolnić Rudego, a gdy mu się to udało to do ostatnich jego chwil czuwał i cierpiał wraz z nim. Bronił swoich ideałów do końca swoich dni. Po śmierci Alka i Rudego pozbierał się i walczył o dobro ojczyzny, wiedząc, że może podzielić los przyjaciół. Był ogromnym patriotą, człowiekiem honoru i wielkiej odwagi. Uważam, że Zośka powinien zasłużyć na sławę, lecz jestem pewna, że jemu osobiście na tym wcale nie zależało. Właśnie ta bezinteresowność i poświęcenie sprawiają, że postać ta oraz cała książka jest wyjątkowa. Na pewno wszyscy młodzi ludzie powinni przeczytać „ Kamieni na szaniec” i przemyśleć swoje postępowanie na tle życia oraz ideałów Zośki.