Izabela Łęcka to bohaterka powieści pt " Lalka " Bolesława Prusa. Jest piękną 25-letnią panną, córką Tomasza Łęczyckiego. Dziewczyna należy do arystokracji i przyzwyczajona jest do wszelkich wygód i luksusu. Wiele podróżowała. Często obracała się w towarzystwie wielu znakomitych postaci. Bywała rozmarzona i egoistyczna.

Bohaterka pracę uważała jako " zło konieczne “. Ludzi pracujących traktowała z pogardą, gdyż uważała, że praca jest dla nich karą za popełnione grzechy.

W powieści znajduje się wiele wątków świadczących o próżności i egocentryźmie panny Łęckiej. Jej wyrachowanie pozbawia ją jakichkolwiek uczuć. Izabela jest niezdolną do współczucia i miłości kobietą. Jej zasady moralne są powierzchowne i wywierają pewien wpływ na maniery, lecz na pewno nie na sposób myślenia. Nie kieruje swoim życiem, pozwala to robić innym. Mężczyźni aby jej zaimponować musieli być bezczelni i posiadać tupet. Przykładem był Kazimierz Starski, który został jej kochankiem. Spotykała się z nim mimo iż była z kimś innym.

Stanisław Wokulski- bliska osoba Izabeli Łęckiej- był jej bezgranicznie oddany, pomimo upokorzeń z jej strony. Bohaterka swoją postawą krzywdziła innych. Była przyczyną śmierci ojca i niepowodzeń Stanisława.

Izabela została pozbawiona przez Prusa zasad moralnych. Cechują ją brak poczucia sensu istnienia i nieumiejętności właściwego wyboru. Autor wprowadzając postać Izabeli Łęckiej, tytułowej " Lalki " uważa, że ludzkie życie jest głupotą, nie mające sensu, a jeśli istnieje polega na powstawaniu tych samych czynności i zachowań. Życie każdego człowieka wygląda identycznie. Różni się jedynie paroma szczegółami.

Moim zdaniem bohaterka " Lalki " jest postacią negatywną. W powieści Prus prezentuje ją jako osobę wyrachowaną, dumną i wyniosłą. Idealnie pasuje do niej porównanie z lalką- zabawką, która na zewnątrz jest piękna a wewnątrz pusta jak bohaterka powieści.